Kablosuz çözümlerin
artan popülaritesine rağmen bilgisayar ağlarının çok büyük bir bölümü bağlantı
için hala bir çeşit kablo kullanmaktadır. Bu sayfada günümüz networklerinde
kullanılan kabloların yapısına göz atacağız. Bu sayfada hangi ağ teknolojisi ne
tip kablo kullanıyor veya 100 Mbit cross kablo nasıl yapılır gibi ayrıntılara
girmeden genel olarak kabloları tanımaya çalışacağız.
Bilgisayar
ağlarında kullanılan kablo tipleri şunlardır:
Koaksiyel(veya
kısaca "koaks") kablo, merkezde iletken kablo, kablonun dışında
yalıtkan bir tabaka, onun üstünde tel zırh ve en dışta yalıtkan dış yüzeyden
oluşur.
|
|
|
Koaksiyel kablo
elektromanyetik kirliliğin yoğun olduğu ortamlarda düşük güçte sinyalleri
iletmek için geliştirilmiş bir kablodur. Koaksiyel kablo çok geniş bir kullanım
alanına sahiptir. Ses ve video iletiminde kullanılır. Çok değişik tiplerde
karşımıza çıkabilir. Ancak bilgisayar ağlarında şimdiye kadar kullanım alanı
bulmuş yalnızca iki tip koaksiyel kablo vardır: RG-8 ve RG-58.
Koaksiyel kablo
tipleri kendi RG kodlarına sahiptir. Koaksiyel kabloda bizim için önemli olan
ve değişkenlik arzeden değer kablonun empedansı veya omajıdır. Bu değer
kablonun belirli bir uzunlukta elektrik akımına karşı gösterdiği dirençtir.
Koaksiyel kablolar dıştan bakıldığında birbirlerine çok benzerler, ancak
kabloya daha yakından bakınca üzerinde RG kodunu ve empedansını görebilirsiniz.
Empedans değeri "50
"
veya "75
"
şeklinde omega karakteriyle yazılır.
Şimdi bilgisayar
dünyasında zamanında kullanılmış koaksiyel kablo tiplerine bakalım.
RG-8 veya
genellikle söylendiği gibi Thicknet(kalın net) kablo ethernetin ilk kullandığı
kablo tipidir. Günümüzde bu kabloyu kullanan bir ağ bulmak gerçekten zordur.
Sonradan kullanılan kablolarda bir renk sınırlaması yokken bu kablolar
genellikle sarı/portakal veya kahverengi renkte ve 2.5 metrede bir siyah bir
bantla işaretlenmiş olarak üretilmişlerdi. 50
olan
bu kablo adına yakışır şekilde kalın ve mukavemetli bir kabloydu.
|
|
|
RG-6 75
değerindedir ve bilgisayar ağlarında hiçbir zaman kullanılmamıştır. Ancak
günlük hayatta çok sık karşımıza çıkar. Televizyonlara giren anten kablosu
RG-6'dır. Görünüş olarak RG-58 ile aynıdır. Ancak kablo üzerindeki empedans
değeri 75
olarak
okunduğunda ne olduğu anlaşılabilir.
Günümüzde
karşılaşabileceğiniz tek koaksiyel ağ kablosu RG-58'dir. Diğer isimleri
Thinnet(ince net) ve Cheapernet(ucuz net)'dir. Aynı RG-8 gibi 50
olan bu
kablo RG-8'e göre ucuz, uygulaması kolay bir kablodur. UTP yaygınlaşıncaya
kadar yerel ağlarda geniş uygulama alanı bulmuştur.
|
|
|
Günümüzde en yaygın
kullanılan ağ kablosu tipi birbirine dolanmış çiftler halinde, telefon
kablosuna benzer yapıdaki kablodur.

İki tip TP kablo
mevcuttur.
Bu tip kabloda
dolanmış tel çiftleri koaksiyel kabloda olduğu gibi metal bir zırh ile
kaplıdır.
|
|
TP kablolar ilk
kullanılmaya başlandığı dönemlerde (belkide koaksiyelden geçiş aşamasında??)
STP kablo UTP'ye göre daha güvenli kabul edilmiştir. En dıştaki metal zırh'ın
elektromanyetik alanlardan geçerken kablo içindeki sinyalin bozulmasına mani
olması beklenir. Ancak STP ilk dönemde pahalı olmasıyla yaygınlaşamamıştır.
Eski kaynaklarda STP'nin UTP'ye göre daha güvenli olduğu ama pahalı bir çözüm
olduğu ileri sürülür. Oysa günümüzde bir çok kaynakta STP'nin kurulumunun zor
olduğundan ve söylendiği kadar da yüksek koruma sağlamadığından söz ediliyor.
Hatta düzgün uygulanmadığında daha kötü sonuçlara yol açabileceğinden
bahsediliyor. STP kullanılırken dikkat edilmesi gereken en önemli nokta,
dıştaki metal zırh'ın düzgün bir şekilde topraklanmasıdır. Aksi halde zırh
elektromanyetik dalgaları toplayan bir anten vazifesi görür. Ayrıca zırh'ın
kablonun hiçbir noktasında zedelenmemiş olması da çok önemlidir. En dıştaki
zırh ile sağlanan topraklama verinin geçtiği tüm noktalarda (ağ kartından duvar
prizlerine ve hub'a kadar) devamlı olmasıda çok önemlidir.
http://www.steinkuehler.de/belllabs_UTP_STP.htm
adresinde bu konuyla ilgili bir değerlendirme bulunuyor.
STP kablo Token
Ring ağlarında kullanılmıştır ancak ethernet ağları için tercih edilmeyen bir
kablo tipidir.
İşte geldik
günümüzde tartışmasız en yaygın kullanılan ağ kablosuna.
|
|
UTP birbirine
dolanmış çiftler halinde ve en dışta da plastik bir koruma olmak üzere
üretilir. Kablonun içinde kablonun dayanıklılığını arttırmak ve gerektiğinde(ne
için gerekir diye sormayın..) dıştaki plastik kılıfı kolayca sıyırmak için
naylon bir ip bulunur(resimde görülüyor).
Tel çiftlerinin
birbirine dolanmış olmaları hem kendi aralarında hem de dış ortamdan
oluşabilecek sinyal bozulmalarının önüne geçmek için alınmış bir tedbirdir.
Kablo içindeki
teller çiftler halinde birbirine dolanmıştır. Her çiftin bir ana rengi bir de
"beyazlı" olanı vardır. Yukarıdaki resimde de görüldüğü gibi ana
renkler turuncu, mavi, yeşil ve kahverengidir. Bunlara sarılı olan beyaz teller
ise, diğerleriyle karışmasın diye, sarılı olduğu renkle aynı bir çizgiye
sahiptir. Böylece 8 telin de turuncu, turuncu-beyaz, mavi, mavi-beyaz, yeşil,
yeşil-beyaz, kahverengi, kahverengi-beyaz olmak üzere 8 farklı renkte ama 4
grupta toplanmış olduğunu görüyoruz.
Bazen aldığınız
kabloda renklerin biraz soluk, hatta değişik olduğunu görebilirsiniz. Hatta
bazen beyaz kabloların tamamen çizgisiz olması bile mümkün. Ancak kaliteli ve
CAT5(veya üstü) ibaresini taşıyan kablolarda problem yaşamazsınız.
UTP kablo kendi
içinde güvenli olarak aktarabileceği veri miktarına göre kategorilere sahiptir.
|
Kategori |
Desteklediği
maksimum veri aktarım miktarı |
|
Kategori 1 |
Telefon
hatları-veri aktarımında kullanılmaz |
|
Kategori 2 |
4 Mbit/Saniye |
|
Kategori 3 |
16 Mbit/Saniye |
|
Kategori 4 |
20 Mbit/Saniye |
|
Kategori 5/5e |
100 Mbit/Saniye |
|
Kategori 6 |
1000 Mbit/Saniye |
Bilgisayar
ağlarında önce 10 Mbit ethernet döneminde CAT3 kablo yoğun olarak kullanılmış,
100 Mbit ethernetin geliştirilmesiyle CAT5 kablolar üretilmeye başlanmış ve
kullanılmaktadır.
UTP kablolar dış
görünüş olarak birbirine çok benzer. Ancak her kablonun üzerinde kategorisi
yazmaktadır.
|
|
Kablonun kategorisi
üretim kalitesiyle ilgilidir. Yapılan çeşitli testler ile kablonun belirtilen
hızlarda elektrik sinyalini ne kadar sağlıklı ve az kayıpla iletebildiği,
manyetik alan etkisine karşı sinyali ne kadar koruyabildiği ölçülür. Testler
ile ortaya konan değerler kategorinin kriteridir. Bu kriterleri tutturabilen
kablo bu kategoriyi almaya hak kazanır.
CAT5 ile 100 Mbit
hızında veri aktarımı yapılabilir. Bir sonraki standart CAT5e (Enhanced CAT5,
gelişmiş CAT5) standardıdır. Bu CAT5 ile aynı yapıda olup, daha üst seviye
değerlere erişebilen bir kablodur. CAT5e ile gigabit hızına ulaşılabilir.
Gigabit ethernet'te CAT5 kullanılabilmekle bereber CAT5e tavsiye edilir.
CAT6'da da aynı
durum söz konusu CAT5e'den de daha yüksek değerlere erişebilir. CAT6 şu anda
568A standardına eklenmiş yani resmen kullanıma sunulmuştur. 1000Mhz hızı için,
yani Gigabit ethernet için en uygun kablodur. Gördüğünüz gibi görüntüde bir
fark yok.
|
|
CAT7 henüz
geliştirilme ve test aşamasındadır. Diğerlerinin aksine farklı bir yapısı
olacaktır. Her tel çifti metal folyo ile kaplı, hepsi birden diğer bir folyo
ile kaplıdır. CAT7 RJ-45'ten tamamen farklı bir jak kullanacaktır.
|
|
UTP kablo ile
ilgili bir diğer bir konu ise "stranded" ve "solid" kablo
ayrımıdır. Yani çok damarlı veya tek damarlı kablo. Eğer mavi veya
mavi-beyaz dediğimiz tel(veya diğerleri) tek parça bakır ise bu tek
damarlıdır. Eğer ince-ince birden fazla telden oluşmuşsa buna da çok damarlı
diyoruz. Yanda tek damarlı
tel örneği görüyorsunuz. |
Bu konuda da kesin
bir standart bulunmuyor. İlk başta size söylenen şu olacaktır:
"Duvar
içlerinden giden, patch panellere gelen ve bir kere kurulduktan sonra bir daha
hareket ettirilmeyecek kabloları tek damarlı, bilgisayar ile duvar prizi
arasındaki kabloyu ise çok damarlı yapın. Çünkü tek damarlı daha mukavemetli
bir kablodur ama fazla kıvırıp bükerseniz içindeki tek damar tellerden birisi
kırılabilir. Oysa çok damarlıda, her bir tel bir çok ince telden oluştuğu için
kırılma tehlikesi yoktur. Bu nedenle ayak altında olacak yerlerde bunu
kullanın."
Ancak bir çok
kaynakta tek damarlının eğilip bükülmelere söylenenden çok daha dayanıklı
olduğu belirtiliyor. Bir diğer nokta çok damarlı bir kabloda renk kodları bazen
farklı olabiliyor. En önemlisi ise, çok damarlı kablo ile kullanacağınız RJ-45
jakın mutlaka çok damarlıya göre dizayn edilmiş olması gerekiyor, aksi halde
kaş yapayım derken göz çıkarmak mümkün. Piyasa bulacağınız jaklar genelde tek
damarlıya uygundur ve sıktığınızda damarın içine gömülen pinleri vardır. Böyle
bir jak çok telli kabloda problem yaratabilir.
Son söz; günümüzde
yeni kurulan bir ağda mutlaka CAT5 veya üstü bir kablo tercih edilmelidir.
1950'li yıllarda
görünebilir imajların optik fiber kanallardan geçirilmesiyle ilgili yapılan
çalışmalar tıp dünyasında kullanım alanı buldu. 1966 yılında Charles Kao ve
George Hockham cam fiber üzerinden veri aktarımı da yapılabileceği fikrini
ortaya attılar. Sonraki dönemlerde fiber üzerindeki kayıp oranları o
kadar az seviyelere indirildi ki, fiber veri aktarımı için bakır'a göre çok
daha avantajlı bir konuma geldi.
Düşük sinyal
kayıpları nedeniyle fiber ile bakır kablolara göre daha yüksek hızlarda ve çok
daha uzun mesafelerde veri aktarımı mümkündür. Bu mesafe repeater kullanılmadan
2 Km'ye kadar çıkabilir. Bakır UTP kablolarda bu mesafe 100m ile sınırlıdır.
Fiber'in hafif ve
ince yapısı bakır kablo kullanmanın zor olduğu ortamlarda kullanılabilmesini
sağlar.
Bütün bunlar
fiber'in önemli özellikleri olmakla beraber, fiber'in en önemli özelliği
elektomanyetik
alanlardan hiç
etkilenmemesidir. Çünkü fiber kablodan elektrik değil ışık aktarılır.
|
|
Fiber iletken
olmadığı için elektriksel yalıtımın zorunlu olduğu yerlerde kullanılabilir.
Binalar arasında toprak hattındaki fark problemi fiber için sorun değildir.
Fiber kimyasal fabrikalar, askeri üsler gibi küçük bir elektrik akımının
patlamaya neden olabileceği ortamlar için de idealdir.
Son olarak UTP veya
diğer kabloların aksine, fiber bir kablodan bilgi çalmak çok daha zordur.
Fiber'in en büyük
dezavantajı fiyatı ve kurulumunun zor oluşudur.
Tüm fiber
teknolojileri veri alımı ve gönderimi için fiber'i çiftler halinde kullanır.
Üreticilerde fiber kabloları bu şekilde üretmektedir.
|
|
En yaygın fiber
kablo 62.5/125 mikron metre boyutunda olandır.
|
|
Fiber kabloda
normal ışık veya lazer kullanılabilir. Bu iki tip fiber tamamen farklı donanım
kullanır.
Işık sinyalleri
yollamak için LED (Ligth Emitting Diot) kullanan fiber tipi multi-mode olarak
adlandırılır ve en yaygın tiptir.
Lazer ışığı
kullanan single-mode fiber çok yüksek veri aktarım değerlerine ulaşabilmesine
rağmen pahalı ekipmanı nedeniyle yaygın değildir