KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Ön Hazırlık No : 1
Konu : Graund probleminin anlaşılması ve Lissajous egrisi yardımıyla bir sinyalin genliğinin ve fazının ölçülmesi.
Deney Tarihi : 06.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Ön Hazırlık:
1. İdeal voltmetre ve ideal ampermetre ne demektir? Gerçek voltmetre ve gerçek ampermetre ile aralarındaki fark nedir? Açıklayınız.
2. Skopta ölçüm yaparken kullanılan kanalın AC ya da DC modda olmasının ne önemi vardır?
Cevaplar:
1. İdeal voltmetre iç direnci sonsuz olan voltmetredir ve voltmetreye seridir. İdeal ampermetre ise iç direnci sıfır olan ampermetredir ve ampermetreye paraleldir.Fakat gerçekte hiçbir voltmetrenin iç direnci sonsuz değildir, iç direnç değeri ne kadar yüksek olursa okadar iyi olur. Voltmetrede olduğu gibi hiçbir ampermetrenin direnci de sıfır değildir. Yine aynı şekilde ampermetrenin iç direnci ne kadar küçük olursa okadar iyi olur.
Sonsuz ve sıfır direnç değerleri olmadığından ampermetre ve voltmerenin iç direnç değerleri bu değerlere yakın olarak ayarlanmaya çalışılır. İşte bu ampermetre ve voltmetrelere gerçek ampermetre ve voltmetre denir.
2. Osiloskopta ölçüm yaparken AC veya DC modda olunmasının sinyal üzerinde hiç bir etkisi yoktur.Fakat AC modda ölçüm yapılırken, osilaskobun sıfır ayarı tam olarak yapılmış ise sinyalin yarısı sıfır noktasının altında diğer yarısı da üstünde belirir.Eğer aynı ölçüm aynı şartlar altında DC modda yapılırsa sinyalin tamamı sıfır noktasının üzerinde görülmüş olur.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 1
Deneyin Adı : Graund Problemi ve Lissajous şekli
Deneyin Amacı : Devrelerdeki graund olayının anlaşılması ve Lissajous şekilleri yardımıyla devredeki empedansların faz farkının hesaplanması.
Deney Tarihi : 06.10.2000
Teslim Tarihi : 09.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
5 Adet 1KWDirenç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 100W Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet 0.1mf Kondansatör 1 Adet 12V DC Güç Kaynağı
İşlem Basamakları
:
1. a) Şekil 1’deki devreyi kurunuz.Çıkış voltajı Vo(t)’yi (Y1) çiziniz. Bu işlem yapılırken osiloskop mutlaka DC modda olmalıdır.
b) Şekil 2’deki devreyi kurunuz. Yine aynı şekilde çıkış voltajı Vo(t)’yi (Y1) çiziniz.
a ve b basamaklarında yaptığınız işlemlerin sonuçlarını değerlendiriniz.
2. Şekil 3’deki devreyi kurunuz.Sinyalin1KHz ve 5KHz frekans değerlerinde, empedansının genliğini ve fazını LISSAJOUS şeklini kullanarak hesaplayınız.Deneyden çıkardığınız sonuçları kısaca yazınız.
İşlem 1.a):


Şekil 1.a
İşlem 1.a’daki Vo(t)’nin (Y1) matematiksel denklemini yazmak gerekirse;
Vo(t) = -3+10sin2p1000t ‘dir.

İşlem 1.b):

Şekil 2.
İşlem 1.b’deki Vo(t)’nin (Y1) matematiksel denklemini yazmak gerekirse;
Vo(t) = 3+10sin2p1000t ‘dir.
YORUM:
İşlem 1.a ve 1.b’de elde edilen sonuçlardan şu çıkarılabilir. Osiloskopta graund ucu önemlidir.Çünkü bu sayede işaretimizin pozitif veya negatif olup olmadığını anlayabiliriz.Eğer doğru bağlantı yapmazsak değer olarak doğru, işaret olarak ise yanlış bir sonuç elde etmiş oluruz.
Ayrıca deneylerde osiloskop ve sinyal jenaratörü aynı 220V AC gerilim ile beslendiklerinden fişlerin toprak uçlarından dolayı, graund uçları kısa devre olmaktadır.Bu durumda ölçüm yaptığımızda yanlış sonuçlar elde ederiz.Bu yüzden osiloskop ile sinyal jenaratörünün toprak uçları prize takılmadan önce bir kağıt parçası ile mutlaka yalıtılmalıdır.
İşlem 2:
Şekil
3’deki devreyi kurduk ve genliği 5V olan, 1KHz ve 5KHz’lik sinyalleri ayrı
ayrı uygulayarak iki farklı Lissajous şekli elde ettik.Bu şekillerdeki
değerler yardımıyla empedansın faz farkını hesapladık.

Şekil 3: Lissajous Eğrisi yardımıyla Faz Farkı Ölçümü

![]()
(Faz Açısı)
1KHz için elde edilen Lissajous şekli.

![]()
(Faz Açısı)
5 KHz için elde edilen Lissajous şekli.
YORUM:
Şekil 3’deki devrede eşdeğer bir empedans değeri ve bu değerin bir faz açısı vardır.Devredeki frekans değiştikçe empedansın faz açısı değişmektedir.Dolayısıyla buda empedansın değişimi demektir.Kısaca empedansı olan devrelerde (R,L ve C devreleri) frekansla birlikte empedansta değişmektedir.
NOT: Deney sonuçlarında elde edilen
grafiklerdeki kare sayıları gerçek osiloskop ekranındaki ile aynıdır.
Hesaplamalar yapılırken kare sayıları aynen grafikteki gibi alınmıştır.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Ön Hazırlık No : 2
Konu : Yarı İletken Diyotlar
Deney Tarihi : 13.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Ön Hazırlık:
1. Aşağıdaki verilen devrede V=1.5V ve V=-1.5V için id akımını bulunuz. Diyot modeli olarak üçüncü dereceden yaklaşım modelini alınız.

2. Aşağıdaki devrede diyotların durumlarını bulunuz.

3. Aşağıdaki devre için Vo(t) geriliminin değişimini çiziniz.Diyodu ideal kabul ediniz.

Cevaplar:

1. V=1.5 İken eşdeğer
devre modeli ve çözümü:

V= -1.5V iken eşdeğer devre modeli ve çözümü:


2. D1 iletimde, D2 ise kesimdedir.

3. Aşağıdaki dalga şekilleri Şekil.a ve Şekil.b için çizilmiştir.


KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 2
Deneyin Adı : Yarıiletken Diyotlar
Deneyin Amacı : Bu deneyde, silisyum ve germanyum diyotların akım-gerilim karakteristikleri araştırılacaktır. Akım-gerilim eğrilerini çıkarmak için bir alternatif akım işareti kullanılacaktır. Ayrıca zener ve led gibi diyot türleri de incelenecektir.
Deney Tarihi : 27.10.2000
Teslim Tarihi : 30.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1-C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
2 Adet 1KWDirenç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 100W Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet 1N 4001 Diyot 1 Adet 3.1V Zener Diyot
1 Adet Led
İşlem Basamakları
:
2. a) Şekil-1’deki devreyi kurunuz. Giriş sinyali olarak Vi(t) = 10.sin (2p50t) kullanınız. Daha sonra skobu X-Y konumuna getiriniz. Her üç diyot için 100W ve 1KW dirençlerine göre V-I karakteristiklerini DC modda gözleyip grafiğini çiziniz. Çizdiğiniz grafiklerde Ro ve rr dirençlerini hesaplayınız.
3. Frekansı 100KHz’e çıkartınız. Diyot karakteristiklerinde farklılık var mıdır? Herhangi bir diyot için V-I değişimini grafik kağıdına çizip sonucun yorumunu yapınız.
4. Şekil-2’deki devreyi kurunuz. Va=2V olarak giriş ve çıkış işaretlerini grafik kağıdına çiziniz.
5. Deneyle ilgili yorumunuzu yapınız.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Ön Hazırlık No : 3
Konu : Diyotlu Dalga Şekillendiriciler
Deney Tarihi : 20.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Ön Hazırlık:
1. Aşağıda verilen şekil-1 ve şekil-2’deki çıkış dalga şekillerini çiziniz.





YORUM: Şekil-1 (a)’daki devrede, ilk olarak V1 sinyalinin (-) alternansının üst kısma geldiğini düşünelim.Bu durumda diyot iletime geçer ve kondansatör (-) (+) şeklinde V1 gerilimine şarj olur.Çıkışta ise diyot iletime geçtiğinden hiç bir sinyal görülmez.Üst kısma (+) alternans geldiğinde, diyot kesime gider ve kondansatörün şarj olma durumundan dolayı çıkış gerilimi V1 ile kondansatör üzerindeki gerilimin (V1) toplamı olarak görülür. Kısaca (-) alternanslar kırpılır ve (+) alternansların iki katı çıkışta görülmüş olur.
Şekil-1 (b)’deki devrede üst kısma V1’in (+) alternansı geldiğinde, gerilim kaynağının (E) (+) baskınlığından dolayı diyot E gerilim değerine kadar iletime geçemez. V1 E gerilim değerini geçtiği anda diyot iletime geçer ve çıkışta E gerilim değeri görülür. Kısaca V1 E gerilim değerinin altında kaldığında çıkışta V1, geçtiğinde ise çıkışta E gerilim değeri görülür.
Üst kısma V1’in (-) alternansı geldiğinde, diyot iletime geçemeyeceğinden dolayı çıkışta daima V1 gerilim değeri görülür.
2. Çıkış gerilimi aşağıda verilen devreleri tasarlayınız.




KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 3
Deneyin Adı : Diyotlu Dalga Şekillendiriciler
Deneyin Amacı : Diyodun bir dalga şekillendirici olarak çalışmasını görmek ve diyodun çalışmasını daha iyi anlamak
Deney Tarihi : 20.10.2000
Teslim Tarihi : 23.10.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 10KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
2 Adet 10mf Kondansatör 1 Adet Osiloskop
2 Adet 22mf Kondansatör 1 Adet Ayarlı DC Güç Kaynağı
2 Adet 1N4001 Diyot
İşlem Basamakları
:
6. Şekil-1’deki devre için VR=0V, 5V, 10V olması halindeVo(t)’yi ölçekli olarak çiziniz ve yorumlayınız. [ Vi=10.sin (2p1000t) ]
7. Şekil-2’deki devreyi kurunuz. Osiloskobu devreye gösterildiği şekilde bağlayınız. Osiloskobu X-Y konumuna alınız. CH1 ve CH2’nin Volt/Div’ını 5V’a ayarlayınız. Vi=10.sin (2p1000t) iken VR=0V, 5V, 10V olması durumunda Vi(t) ve V0(t)’yi milimetrik kağıda çiziniz ve V0 = f(Vi) transfer grafiğini çıkartınız.
8. Şekil-3’deki devreyi kurunuz.
a-) VC1(t) ve VC2(t)’yi aynı eksen takımı üzerinde çiziniz ve yorumlayınız.
b-) Skobun girişlerini AC konuma alın ve VC1(t) ve VC2(t)’nin dalga şekillerini çizin.
[ Vi=12.sin (2p1000t) ]
İşlem 1:



YORUM:
Şekil-1’deki devrede VR DC kaynak gerilimi arttıkça giriş sinyalinin pozitif alternanslarıda VR gerilimi kadar kırpılmaktadır. Çünkü pozitif alternanslarda giriş sinyali VR gerilimini geçtiği anda diyot iletime geçmektedir ve çıkışta VR gerilimi görülmektedir.
İşlem 2:


YORUM:
Şekil-2’deki devrede ilk olarak giriş
ve çıkış sinyalleri arasında bir karşılaştırma yapılmıştır. Daha sonra
osiloskop XY konumuna alınarak diğer eğriler elde edilmiştir. Bu eğriler
bize giriş ile çıkış sinyali arasındaki etkileşimi göstermektedir.





İşlem 3:
Osiloskop DC moddan AC
moda alındığında ise; kondansatör üzerindeki sinyal DC olduğu için VC1(t)
ve VC2(t) gerilimleri 0V olarak görülür. (Sinyalin AC bileşeni
yoktur.)

KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Ön Hazırlık No : 4
Konu : Diyotların doğrultucu devrelerde kullanılması
Deney Tarihi : 03.11.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Ön Hazırlık:
4. Aşağıda Şekil-1’de verilen devreye şekilde verilen kare dalga uygulanıyor. Devrenin çıkışı Vout’un ne olması gerektiğini bularak ölçekli olarak çiziniz.


5. Şekil-2’deki köprü doğrultucu devresinde kullanılan diyotların üzerindeki gerilimlerin dalga şekillerini çiziniz.

3. Şekil-3’de verilen devre için Vi =
Vm.sinwt’dir.
Vo(t) ,VD ,ID’ nin grafiklerini çiziniz. Vo = f (Vi)
transfer fonksiyonunu çiziniz.

Cevaplar:
1. Şekil-1’deki devrede verilen yerine diyot modelini koyarsak aşağıdaki şekil elde edilir ve bu şekle göre Vout çıkış geriliminin çıkış şekli de şu şekilde olur ;


2. D1 ile D4 ve D2 ile D3’ün dalga şekilleri aynıdır. Bu yüzden diyotlar için ortak şekil kullanılmıştır.


4. Aşağıdaki dalga şekilleri Şekil-3’de verilen devredeki Vo, VD ve ID değerlerine aittir.



KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 4
Deneyin Adı : Diyotların Doğrultucu Devrelerde Kullanılması
Deneyin Amacı : Diyotun temel kullanım alnlarından biri olan doğrultucu devrelerini tanıtmak ve çalışmalarını pratik olarak öğrenmek. Doğrultucu devrelerinin birbirinden farklarını ve birbirlerine üstünlüklerini görmek.
Deney Tarihi : 03.11.2000
Teslim Tarihi : 06.11.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 1KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 100mf Kondansatör 1 Adet Osiloskop
4 Adet 1N4001 Diyot 1 Adet Ayarlı DC Güç Kaynağı
İşlem Basamakları
:
9. Şekil-1’deki devreyi kurunuz. R=1KW için Vi ve Vo dalga şekillerini grafik kağıdına çiziniz. Vi ve Vo’nun tepe değerlerini karşılaştırınız.
10. Şekil-2’deki devreyi kurup aynı işlemleri tekrarlayınız. RL direncine paralel 100mf’lık bir kapasite bağlayarak dalga şekillerini inceleyiniz. Grafik kağıdına çiziniz. Aynı işlemi seçeceğiniz başka bir R direnci için de tekrarlayıp aynı grafik kağıdı üzerine çiziniz. t = R.C zaman sabitinin değişimi Vo gerilimini nasıl etkiler? Yorumlayınız. Ripple değerini küçültmek için neler yapılabilir?
11. Şekil-3’deki devreyi kurup birinci basamakta verilen adımları aynen takip ediniz. Ayrıca çıkışta bulunan RL yük direncine 100mf’lık bir kondansatörü paralel bağlayarak çıkış gerilimini tekrar ölçünüz. Bu durumda değişen nedir? Yorumlayınız.

İşlem 1:

YORUM:
Şekil-1’deki devrede bulunan diyot, sinyal jenaratörünün (-) alternansları üst kısma geldiğinde kesimdedir. Bu durumda diyot kesimdedir. Çıkışta hiç bir gerilim değeri görülmez. Yani (-) alternanslar kırpılır. Diyot yalnızca sinyal jenaratörünün (+) alternansları üst kısma geldiğinde iletime geçer. Bu durumda devreden bir akım akışı (ID) meydana gelir ve RL direnci üzerinde bir gerilim düşümü oluşur. Bu gerlim değeri diyot ideal kabul edildiğinde 5V olması gerekir. Fakat çıkış sinyalinden de görüleceği gibi çıkış gerilimi 4V olarak ölçülmüştür. Bunun sebebi diyotun ideal olmaması ve üzerinde yaklaşık 1V’luk bir gerilim düşümü meydana gelmesidir.
İşlem 2:




YORUM: Şekil-2’deki devrede çıkış sinyali yaklaşık olarak 3.5V olarak ölçülmüştür. Bunun sebebi ise iki diyot iletime geçtiğinden diyotar üzerinde toplam olarak 1.5V düşmektedir. Sonuç olarak da (5-1.5=3.5) çıkışta görülmektedir.
Şekil-2-a’daki devrede ise çıkışa kondansatör bağlanarak ölçüm yapılmıştır. Çıkışa 100mf’lık bir kondansatör bağlanarak, RL direncinin farklı iki değeri için çıkış sinyalleri ölçülmüştür. Küçük yük direnci bağlandığında çıkış geriliminin hem düşük hemde hafif dalgalı (Ripple) olduğu görülmüştür. Bunun sebebi ise t=RC zaman sabitinin değerinin azalmasıdır. Yani kondansatör daha kısa zamanda deşarj olacağından çıkış gerilimini üzerinde fazla uzun süre tutamayacaktır.
RL yük direncinin değeri 1KW olarak değiştirildiğinde ise çıkış gerilimi hem arttığı hemde dalgasız bir DC gerilim olduğu gözlenmiştir. Bunun sebebi ise t=RC zaman sabitinin değerinin artmasıdır. Bu durumda kondansatör daha uzun sürede deşarj olacaktır ve çıkış gerilimini üzerinde daha uzun süre tutacaktır. Böylece çıkışta Dalgasız bir DC gerilim elde edilmiş olur.
Ripple değerini küçültmek için t=RC değerini arttırmamız gerekmektedir. Bu durumda R veya C değerini arttırmak yeterli olacaktır. Genellikle C değeri arttırılmaktadır. (Örneğin C bu tür devrelerde 4700 mf gibi yüksek değerler alır.)
İşlem 3:
YORUM: Şekildeki
sinyallerde de görüldüğü gibi kondansatör çıkış gerilimini düz bir DC
gerilim yapmaktadır. İşlem-2’de de açıklandığı gibi bunun sebebi t=RC zaman sabitinin değerinin artmasıdır. Devredeki RL
direncinin değeri 1KW
olarak alınmıştır.


KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Ön Hazırlık No : 5
Konu : Bobin ve Kondansatörün DC veya AC akımdaki davranışının incelenmesi
Deney Tarihi : 10.11.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Ön Hazırlık:
6. Birinci dereceden diferansiyel denklem çözümü çalışınız.
7. Şekil-1’deki devrede R=10KW, C=0.05m olduğna göre Vc ve Vr’yi hesaplayıp bulunuz.


8. Şekil-2’deki devreye uygulanan voltaj V=Vm.sinwt ‘dir.Her daldaki akımı ve toplam akım I(t)’yi bularak ölçekli bir şekilde çiziniz.

4. Şekil-3’deki
devrede akım ve gerilimler şu şekildedir;

![]()
![]()
L = 0.01H olduğuna göre R=?, C=?
Cevaplar:
2. Şekil-1’deki devrede kondansatör uçlarındaki gerilimin denklemini yazarsak;
![]()
Direnç uçlarındaki gerilimin değerini yazarsak;
![]()
3. Şekil-2’deki devrede I(t)’yi tüm kollardaki akımların toplamı olarak yazarsak;

VT’yi büyüklüğü A ve faz açısı j olan tek bir sinüs fonksiyonu olarak yazarsak;

(1) ve(2) eşitliklerinde sinwt ve coswt ’nin katsayıları eşitlenerek;

Yukarıdaki denklemde I(t) tek bir sinüs fonksiyonu olarak ifade edilmiştir.
9. Akım gerilimin 55°-10° = 45° gerisindedir. Bu sebepten dolayı endüktif reaktans wL, kapasitif reaktans 1/wC ’den büyüktür.
![]()


KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 6
Deneyin Adı : Transistörler
Deneyin Amacı : Bipolar transistörlerin yapısını incelemek, transistörlerin DC eşdeğer modelerini vermek transistörün eğrilerini açıklamak,transistörün kutuplama şekillerini göstermek ve pratik olarak transistörlü bir devrede ölçüm yapmaktır.
Deney Tarihi : 17.11.2000
Teslim Tarihi : 24.11.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 330W Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 470W Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet 820W Direnç 1 Adet 12V DC Güç Kaynağı
1 Adet 10KW Direnç 1 Adet Multimetre
1 Adet 390KW Direnç
2 Adet BC 328 Transistör
İşlem
Basamakları:
1. Deneyde 2 adet BC 238 transistörü kullanılacaktır.Bunlara I ve II şeklinde numara verin. Şekil-1’deki devreyi kurun. R1 direnci ön hazırlık 2’de bulduğunuz dirençtir.
a)Transistör I’i Şekil-1’deki devreye yerleştirin.Kollektör akımını, base akımını, kollektör-graund voltajını, base-emiter voltajını ölçün. Bu ölçümleri kullanarak akım kazancını b=IC/IB formülü ile hesaplayın. Bulduğunuz b değerini kullanarak Vo’yu teorik olarak bulunuz.
b) a’daki işlemleri transistör II için tekrarlayınız.
2. Şekil-2’deki devreyi kurunuz. R1 direnci ön hazırlıkta bulduğunuz dirençtir. 1-a ve 1-b’ deki işlemleri tekrarlayın. Elde ettiğiniz sonuçları değerlendirin.
NOT: Deneyde yaptığınız tüm ölçümleri tablolar halinde gösterin. Kurduğunuz devreleri çizin. Teorik hesaplamaları açıkça gösterin.


|
Devre |
IC |
IB |
VCE |
VBE |
b=IC/IB |
|
Şekil-1 (TR I ) |
|
|
|
|
|
|
Şekil-1 (TR II) |
|
|
|
|
|
|
Şekil-2 (TR I ) |
|
|
|
|
|
|
Şekil-2 (TR II) |
|
|
|
|
|
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 7
Deneyin Adı : Lojik Kapılar ve Uygulamaları
Deneyin Amacı : Diyotlu temel lojik kapıların incelenmesi ve karakteristik fonksiyonlarının elde edilmesi
Deney Tarihi : 24.11.2000
Teslim Tarihi : 01.12.2000
Hazırlayan :
Deney Grubu : 1C
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
2 Adet 1KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 2.2KW Direnç 1 Adet ±5V DC Güç Kaynağı
1 Adet 3.9KW Direnç 1 Adet –2V DC Güç Kaynağı
1 Adet 5.1KW Direnç 1 Adet Multimetre
1 Adet 10KW Direnç 1 Adet BC 107 Transistör
4 Adet 1N 4001 Diyot
İşlem
Basamakları:
3. Şekil-1’deki devreyi kurun ve Tablo-1’deki değerleri belirleyin.
4. Şekil-2’deki devreyi kurun ve Tablo-1’deki değerleri belirleyin.
5. Şekil-3’deki devreyi kurun ve Tablo-2’deki değerleri belirleyin.
6. Şekil-4’deki devreyi kurun ve Tablo-3’deki değerleri belirleyin.
YORUM: Şekil-1’deki devrede yapılan ölçümler
Tablo-1’e kaydedilmiştir.Taplodaki F değerinin sonuçlarına bakarak
Şekil-1’in, diyotlarla gerçekleştirilmiş OR kapısı olduğunu söyleyebiliriz.
Bu devre dijital elektronikte ise lojik OR kapısı olarak
adlandırılmaktadır. Diyotlar üzerinde yapılan gerilim ölçümlerinde
0.7V ve bu değere yakın değerler görüldüğünde diyotun iletimde olduğu
anlaşılmıştır. Eğer bunun dışında bir gerilim değeri görülürse diyot
kesimde demektir. Tablodaki 0 değerleri GND’yi ve 1 değerleride VCC’yi ifade etmektedir. Şekil-1’deki F değerinin tabloda 1 görülmesi VCC
gerilimine eşit olduğunu, 0 görülmesi ise hiç bir gerilim değerinin
olmadığını göstermektedir.
İşlem 1:

|
A |
B |
VA (V) |
VB (V) |
D1A |
D1B |
D2 |
VM (V) |
VF (V) |
F |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
Kesim |
Kesim |
İletim |
0.6 |
0.023 |
0 |
|
0 |
1 |
0 |
5.03 |
Kesim |
İletim |
İletim |
4.34 |
4.8 |
1 |
|
1 |
0 |
5.03 |
0 |
İletim |
Kesim |
İletim |
4.35 |
4.8 |
1 |
|
1 |
1 |
5.03 |
5.03 |
İletim |
İletim |
İletim |
4.38 |
4.83 |
1 |
Tablo-1: Şekil-1’deki devrede A
ve B’nin değişimine göre ölçülen değerler
İşlem 2:
YORUM: Şekil-2’deki
devrede yapılan ölçümler Tablo-2’ye kaydedilmiştir.Taplodaki F değerinin
sonuçlarına bakarak Şekil-2’nin, diyotlarla gerçekleştirilmiş AND kapısı
olduğunu söyleyebiliriz. Bu devre dijital elektronikte ise lojik AND kapısı
olarak adlandırılmaktadır.

|
A |
B |
VA (V) |
VB (V) |
D1A |
D1B |
D2 |
VM (V) |
VF (V) |
F |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
İletim |
İletim |
İletim |
0.57 |
0.04 |
0 |
|
0 |
1 |
0 |
5.03 |
İletim |
Kesim |
İletim |
0.6 |
0.07 |
0 |
|
1 |
0 |
5.03 |
0 |
Kesim |
İletim |
İletim |
0.6 |
0.07 |
0 |
|
1 |
1 |
5.03 |
5.03 |
Kesim |
Kesim |
İletim |
3.1 |
2.53 |
1 |
Tablo-2: Şekil-2’deki devrede A
ve B’nin değişimine göre ölçülen değerler
YORUM: Şekil-3’de
transistörlü bir evirici devresi görülmektedir. Tablo-3’deki verilen
değerlere göre V1 geriliminin 1.66V’dan yüksek olduğu durumda Vo çıkış
gerilimi lojik 0, 1.66V’dan düşük olduğu durumlarda ise lojik 1 olarak
ölçüldüğü görülmüştür. Buda bize bu devrenin
gerçekten evirici bir devre olduğunun ispatıdır.
İşlem 3:

|
V1 (Volt) |
V1 (Volt) |
Vo (Volt) |
|
V1 >1.66 |
2.11 |
0.06 |
|
V1 <0.7 |
0.11 |
5.03 |
Tablo-3:
Şekil-3’deki devreye ait ölçüm sonuçları
YORUM: Şekildeki
devre transistör ve diyotlarla yapılmış NAND devresidir. Devre F noktasına
kadar olan kısımda AND işlevini gerçekleştirmektedir. Daha sonra transistör
yardımıyla gerçekleştirilmiş olan NOT devresi de eklenerek NAND devresi elde edilmiştir.
İşlem 4:

|
A |
B |
VA (V) |
VB (V) |
D1A |
D1B |
D2 |
VM (V) |
VF (V) |
F |
VO (V) |
|
0 |
0 |
0 |
0 |
İletim |
İletim |
İletim |
0.57 |
0.04 |
0 |
5.03 |
|
0 |
1 |
0 |
5.03 |
İletim |
Kesim |
İletim |
0.6 |
0.07 |
0 |
5.03 |
|
1 |
0 |
5.03 |
0 |
Kesim |
İletim |
İletim |
0.6 |
0.07 |
0 |
5.03 |
|
1 |
1 |
5.03 |
5.03 |
Kesim |
Kesim |
İletim |
3.1 |
2.53 |
1 |
0 |
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 2
Deneyin
Adı : Gerilim Regülatörleri
Deneyin Amacı : Gerilim Regülatörlerinin Kullanım Nedenlerinin ve
Çalışmalarının İncelenmesi ve
Regülatör Tasarımı.
Deney
Tarihi : 14.10.2001
Teslim
Tarihi : 24.10.2001
Hazırlayanlar : Serkan SAYGI 980207065
Serkan Sülüşoğlu
Deney
Grubu : B-6
Deneyde
Kullanılan Cihaz ve Malzeler :
1 Adet BD 135 1
Adet Güç Kaynağı
2 Adet BC 109 1
Adet Multimetre
1 Adet Zener Diyod (5.1 V)
2 Adet 2.2 KΩ (Direnç)
1 Adet 100 KΩ (Direnç)
1 Adet 1 KΩ (Potansiyometre)
Yük
Dirençleri : 100 KΩ, 10 KΩ, 1KΩ, 470 Ω, 100
Ω, 47 Ω
Deney
Prosedürü :
1)
Şekil-1’deki
devreyi kurun ve yük direnci Ry nin değerini Tablo-1’deki değerlerde
değiştirerek yük akımı Iy ,çıkış
gerilimi Vo ve belirtilen numaralı ayaklarındaki gerilim değerlerini ölçerek
Tablo-1’e kaydedin.
2)
Şekil-2’deki
devreyi kurun ve 1’nolu basamaktaki işlemleri tekrarlayın. Bu iki devreden
alınan ölçüm sonuçlarını karşılaştırarak sonuçları yorumlayınız.
3)
0-24 Volt
ayarlı bir gerilim regülatörü tasarlayınız. ( Şekil-1’den yararlanarak)
4)
Şekil-3’deki
devreyi kurun ve devrenin giriş gerilimini Tablo-2’de verilen değerlerde
değiştirerek devrenin çıkş gerilimi Vo’daki değişimi ölçerek kaydedin.Bu devre
için Vy=f (Ry) ve Iy=f (Vy) grafiklerini çiziniz.
Deneyin Gerçeklenmesi :
1)
Sekil-1’deki
devre kurularak Tablo-1’de verilen sonuçlar elde edilmiştir.

|
Ry |
V6 (Volt) |
V1 (Volt) |
V7-6 (Volt) |
Iy
( mA) |
Vo
(Volt) |
|
100 KΩ |
15.03 |
5.09 |
2.79 |
0.178 |
15.03 |
|
10 KΩ |
15.02 |
5.09 |
2.8 |
1.69 |
15.02 |
|
1 KΩ |
14.58 |
5.09 |
3.25 |
17.2 |
14.59 |
|
470 Ω |
8.8 |
4.84 |
9.05 |
22.7 |
8.8 |
|
100 Ω |
2 |
1.97 |
15.85 |
24 |
2 |
|
47 Ω |
0.92 |
0.92 |
16.9 |
24 |
0.92 |
Tablo-1
2)
Şekil-2’deki
devrede yapılan ölçümler sonucunda Tablo-2’deki sonuçlar elde deilmiştir.

|
Ry |
V6 (Volt) |
V1 (Volt) |
V7-6 (Volt) |
Iy
( mA) |
Vo
(Volt) |
|
100 KΩ |
15.67 |
5.09 |
2.15 |
0.186 |
15.03 |
|
10 KΩ |
15.68 |
5.09 |
2.14 |
1.76 |
15.02 |
|
1 KΩ |
15.71 |
5.09 |
2.1 |
18.38 |
15.02 |
|
470 Ω |
15.72 |
5.09 |
2.09 |
39.6 |
15.01 |
|
100 Ω |
15.67 |
5.09 |
1.98 |
185 |
15.03 |
Tablo-2
Gerçeklenen
bu iki devrenin karşılaştırılması: (Şeki-1 ve Şekil-2)
Şekil-1 ve Şekil-2’deki devrede Op-Amp fark kuvvetlendirici olarak kullanılmaktadır.Op-Amp için gerekli olan referans gerilimi zener diyod tarafından sağlanır ve çıkışa bağlı olan potansiyometreyardımı ile Op-Amp’ın terslenmiş girişine çıkış geriliminin bir kısmı veya tamamı potansiyometrenin ayarına bağlı olarak değişen biçimde uygulanır.Op-Amp bu iki gerilimin farkını alarak kuvvetlendirir ve çıkışa verir.Ancak Şekil-1’deki devrede Op-Amp’ın çıkış akımı maksimum 10 mA dir.Bu akımın 5 mA’lik kısmı zener üzerinden akmaktadır.Diğer 5 mA’lik kısmı ise devrenin çıkşa verebileceği maksimum akım miktarını belirler.Dolayısı ile devre çıkışndaki gerilimin değeri yük direncindeki değişimlere karşı hassasdır.Yük direncinin değeri küçüldükçe devreden çeilen akım artacağı için devrenin güç sınırı aşıldığında çıkış geriliminde büyük düşüşler gözlenir.Bunu önlemek için Op-Amp çıkışına Şekil-2’de görülen devrede olduğu gibi bir seri regülasyon direnci bağlanarak bu sorun telafi edilebilir.Devreye bağlanan transistörün akım kazancına bağlı olarak devreden çekilebilecek akım miktarı değeri değiştirilebilir.Devreden yüksek akım çekilecekse tek bir regülasyon trasistörü yerine daha büyük akım kazancına sahip olan Darlington çifti bağlanabilir.
Bu devre için Çıkış Gerilimi-Yük Direnci ve Çıkış Akımı-Çıkış
Gerilimi grafikleri aşağıda verilmiştir.


3)
0-24
Voltluk gerilim regülatörüne ilişkin hesplamalar:
a)
Vgiriş
= 24+3 Volt
30 Volt
alınabilir. Rymin = 10Ω olarak alınırsa ve I3 akımını da 5mA olarak seçersek;
R3+R4+R5=
=
= 4.8 KΩ olarak
bulunur.Buradan;
R3
=R5= 1.8 KΩ ve
R4=1 KΩ olarak
seçilebilir.
b) VZ=
=
=12 Volt D1=12
Voltluk zener diyod
c) I2=5mA alınırsa; R2=
=
=2.4 KΩ
2.2 KΩ olarak seçilebilir.
d) T1 Transistörü
büyük değerlerde akım akıtmayacağı için bu
transisitör akım kazancı yüksek olan
BC 109 seçilebilir.
e)
Bu
transistörden akacak maksimum akım değeri devreye mimnimum yük direnci bağlı iken çekilecek olan akım değeridir.Bu
akımın değeri;
IMAX=
=
=2.4 Amper dir.
VCEmax = Vgmax-V
Vgmax = 30 Volt
VCEmax
= 30-24 = 6 Volt
P= VCEmax * Imax = 6 * 24
= 14.4 Watt
15 Watt
Icmax≥2.4 Amp. ; VCEmax≥6 Volt ; Pmax
≥ 8 Watt olan bir transistör
seçilebilir.
f) T2’nin seçimi: Bu transistör T3’ün baz akımını
akıtacaktı. T3’ün hfe’sinin 50 olduğunu kabul edersek;en kötü koşullarada;
IE2 =
= 48 mA’dir.
Bu durumda devremiz aşağıdaki
şekilde görüldüğü gibi olacaktır.

4) Şekil- 3’deki devreyi kurunuz ve devrenin Vy=f (Ry) ve Iy=f (Vy)
grafiklerini çiziniz.

|
Giriş Gerilimi (Volt) |
Çıkış Gerilimi (Volt) |
Giriş Gerilimi (Volt) |
Çıkış Gerilimi (Volt) |
|
4 |
0.26 |
12 |
6.14 |
|
5 |
1.99 |
15 |
6.14 |
|
6 |
2.7 |
18 |
6.14 |
|
7 |
5.69 |
22 |
6.14 |
|
8 |
6.13 |
25 |
6.14 |
Tablo-3
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 3
Deneyin Adı : Schmitt Tetikleme Devresi
Deneyin Amacı : Transistörlü Schmitt Tetikleyici Özeğrisinin Çıkarılması
Op-Amp’lı Schmitt Tetikleyici Özeğrisinin Çıkarılması
Deney Tarihi : 24.10.2001
Teslim Tarihi : 31.10.2001
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Deney Grubu : B – 5
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 2KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 10KW Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet LM 741 Entegre 1 Adet ±15V DC Güç Kaynağı
1 Adet 3V DC Güç Kaynağı
1 Adet Multimetre
İşlem
Basamakları:
7. Op-Amp’lı devreyi R1=10KW R2=2KW alarak, Vcc=±15V, Vg=5sin2p1000t ve Vr=3V alarak kurun, devrenin geçiş karakteristiğini çıkarın. Ön hazırlıkta hesapladığınız değerler ile ölçüm sonuçlarınızı karşılaştırın.
8. Op-Amp’lı devrede simetrik besleme kaynağı yerine +Vcc kaynağı kullanılırsa devrenin çalışmasında ne gibi değişiklikler olabilir? Gözlemleyiniz ve raporunuzda açıklayınız.
9. Vcc=15V, R1=4.7KW, R2=4.7KW, R3=3.3KW, R4=6.8KW ve R5=2.2KW için transistörlü devreyi kurunuz. Devre girişine ayarlı doğru gerilim uygulayarak geçiş öz eğrisini çıkarınız, Vt+ ve Vt– gerilimlerini belirleyiniz. Çıkışın alçak ve yüksek olduğu seviyeler için T1 ve T2’nin VCE, VBE, VCB gerilimlerini ölçüp kaydedin.
10. Transistörlü devrenin geçiş öz eğrisini osilaskopta gözleyin. Bunun için devrenin girişine uygun bir sinyal uygulayınız.
11. R3 direncini 1KW, 4.7KW, 10KW alarak Vt+ ve Vt– gerilimlerini ölçerek belirleyiniz.
12. R4 direncini 2.2KW, 10KW alarak Vt+ ve Vt– gerilimlerini ölçerek belirleyiniz.
İşlem - 1):

YORUM:


İşlem - 2):


İşlem - 3):
VCE VBE VCB T1 10mV 732mV 721mV T2 8.64V 1.539V 10.18V Tablo-1: Çıkışın Yüksek Olduğu
Durumda VCE VBE VCB T1 3.2V 1.76V 3.2V T2 26.1mV 680mV 26.2mV Tablo-2: Çıkışın Alçak Olduğu Durumda Vg (V) Vo (V) 0 6 1 6 2 6 3 6 4 6 7 15 (Vt+) 5 6 (Vt–) Tablo-3: Vt+ ve Vt–
gerilimlerinin belirlenmesi


Giriş gerilimi artmaya başladığında belirli bir gerilim değerinden sonra T1
transistörü iletime geçer, işte bu
transistörü iletime sokacak en küçük giriş gerilim değeri pozitif eşik
gerilimine eşittir. Bu gerilim değeri sağlandığında T1 iletime geçer Ic akımı
artar.Fakat T2 transistörünün base akımı azalacağından T2 kesime gitmeye
başlar.Bunu çıkışın yüksek ve alçak seviyelerinde T1 ve T2 transistörleri için
yaptı- ğımız 1 numaralı ölçümlerde
görmekteyiz.T2 kesime gittiğinde Vce gerilimi artacağından çıkış seviyesi yüksek konuma ulaşacaktır.Devrede giriş gerilimi negatif eşik gerilimi
değerinin altına düştüğünde ise
T1 kesime gitmeye başlar,bu T2 transistörünü iletime sokacak bir
etkidir.Böylece T2 iletime geçer ve çıkış tekrar alçak seviyeye düşer.
İşlem - 4):

İşlem - 5):
1KW 4.7KW 10KW Vt+ 4.43V 7.47V 7.5V Vt– 2.72V 5.33V 6.3V
Tablo-4: R3 direncinin değişimine göre ölçüm sonuçları
İşlem - 6):
2.2KW 10KW Vt+ 3.65V 8.8V Vt– 2.92V 5.9V
Tablo-5: R4 direncinin değişimine göre ölçüm sonuçları
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 5
Deneyin Adı : Transistörlü Kuvvetlendiricilerde Geribesleme-II-
Deneyin Amacı : Geribesleme Direncinin Transistörlü Kuvvetlendiricilerdeki Etkisi
Geribeslemeli Kuvvetlendiricilerde Frekans Eğrilerinin Çıkarılması
Deney Tarihi : 07.11.2001
Teslim Tarihi : 14.11.2001
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Deney Grubu : B – 5
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 330W Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
2 Adet 1KW Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet 5.6KW Direnç 1 Adet +15V DC Güç Kaynağı
1 Adet 15KW Direnç 1 Adet Multimetre
1 Adet 18KW Direnç
2 Adet 220KW Direnç
İşlem
Basamakları:
13. Şekil-1’deki devrede Rf açık devre yapılarak Kv = V2/V1 gerilim kazancını bulunuz. Giriş sinyali olarak Vg = 20*sin 2p5000t mV’luk bir sinyal uygulayınız.
14. Rf geribesleme direncini, kazanç Kv /8 olacak şekilde ayarlayınız.

İşlem-1: Şekil-1’deki devrede çıkış sinyali aşırı kuvvetlendirmeden dolayı bozulmuş olarak elde edilmiştir. Bu sorunu gidermek için giriş sinyali 16mV olarak ayarlanmıştır. (Bu şekilde maksimum bozulmasız çıkış sinyali elde edilmiştir)
f Vo Kv Kv (db) 8 Hz 1.4 V 87.50 38.84 10 Hz 1.6 V 100.0 40.00 17 Hz 1.8 V 112.5 41.02 35 Hz 2 .0V 125.0 41.93 5 KHz 2 .0V 125.0 41.93 26 KHz 1.8 V 112.5 41.02 40 KHz 1.6 V 100.0 40.00 50 KHz 1.4 V 87.50 38.84 65 KHz 1.2 V 75.00 37.50 70 KHz 1.0 V 62.50 35.91 250 KHz 0.4 V 25.00 27.95 450 KHz 0.2 V 12.50 21.93
Tablo-1: Rf yokken çıkış değerleri


![]()
Köşe Frekansındaki
Çıkış Gerilimi;
![]()
YORUM: Şekil-1’deki devrede Rf geribesleme direnci yokken (açık devre) Kv (gerilim kazancı) 125 olarak hesaplanmıştır. Bu durumda köşe frekansına karşılık gelen Kv(db) değeri de 20.log(0.707*Kv) olacaktır. Bu da şekil-4’ten görüldüğü gibi 38.84db’ye karşılık gelmektedir. Bu değere karşılık gelen alt kesim frekansı 8Hz, üst kesim frekansı ise 50KHz’dir. Buradan bant genişliği değeri yaklaşık olarak;
Bant Genişliği = füst - falt @ 50KHz’dir.
İşlem-2:

f Vo Kv Kv (db) 1 Hz 180 mV 11.25 21.02 1.5 Hz 200 mV 12.50 21.93 21 Hz 250 mV 15.625 23.87 360 Hz 250 mV 15.625 23.87 130 KHz 250 mV 15.625 23.87 380 KHz 200 mV 12.50 21.93 485 KHz 180 mV 11.25 21.02 700 KHz 140 mV 8.750 18.84 1 MHz 100 mV 6.250 15.91 1.5 KHz 60 mV 3.750 11.48 Tablo-1:
Rf varken çıkış değerleri
1

![]()
![]()
Bunu
sağlayan Rf değeri;
Rf = 18.7KW olarak ölçülmüştür.
Köşe
Frekansındaki Çıkış Gerilimi;
![]()
YORUM: Şekil-1’deki devrede Rf geribesleme direnci Kv1=Kv/8 olacak şekilde ayarlandı. Bu değere karşılık gelen Rf geribesleme direncinin değeri 18.7KW’dur. İşlem-1’de Kv=125 olarak hesaplanmıştı. O halde yeni Kv1 değerimiz 15.625 olacaktır. Bu durumda köşe frekansına karşılık gelen Kv1(db) değeri de 20.log(0.707*Kv1) olacaktır. Bu da şekil-5’ten görüldüğü gibi 21.02db’ye karşılık gelmektedir. Bu değere karşılık gelen alt kesim frekansı 1Hz, üst kesim frekansı ise 485KHz’dir. Buradan bant genişliği değeri yaklaşık olarak;
Bant Genişliği = füst - falt @ 50KHz’dir.
Sonuç olarak geribesleme direncinin bant genişliğini arttırdığı görülmektedir. Bu da ancak gerilim kazancın (Kv) azalması ile mümkündür. Elde edilen sonuçlara göre geribesleme direnci devrenin gerilim kazancını azaltır, frekans bandını ise arttırır diyebiliriz.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No: 6
Deneyi Hazırlayan: 980207065 Serkan SAYGI
Serkan SÜLÜŞOĞLU
Grup: B-5
Deneyin Adı: Aktif Filtreler ve Aktif Filtrelerin Frekans Tepkisinin İncelenmesi.
Deney Tarihi: 13.11.2001
Teslim Tarihi: 20.11.2001
Deneyde Kullanılan Teçhizatlar:
2 Adet
TL 082 1
Adet 100 Ω Osilaskop
1 Adet
10KΩ 2
Adet 1nf AVO
Metre
3 Adet
4.7KΩ 1
Adet 330 pf Sinyal Jeneratörü
3 Adet
2.2KΩ 3
Adet 150 pf
2 Adet
1.2KΩ 1
Adet 68 pf
Deney Prosedürü:
1 ) Şekil-1’deki
devreyi kurarak devre girişine Vg= 5 sin2π 5000t ‘lik işaret uygulayınız.
a) Giriş
gerilimi bu değerdeyken devrenin alt-kesim(
falt ), üst-kesim ( füst
) frekanslarını ve devrenin band-genişliğini bulunuz. Ölçüm sonuçlarını
tablo halinde kaydedin.
b) Aynı
devre için girişe Vm= 5 Volt’luk bir kare dalga sinyal uygulayın ve çıkış
geriliminin dalga şeklini çizin ve yorumlayın.
2 ) Şekil-2’deki
devreyi kurun ve devrenin alt-kesim( falt
), üst-kesim ( füst
) frekanslarını bulun ve
Kazanç-Frekans eğrisini çizin.
3 ) Şekil-3’deki devreyi ( Alçak Geçiren Filitre ) kurun. Devre girişine Vpp= 1V sinüs işareti uygulayın. Devrenin kesim frekansını tespit edin ve Kazanç-Frekans eğrisini çizin. Hesapladığınız kesim frekansı değeri ile deney sonucunda bulduğunuz kesim frekansı değerini karşılaştırınız ve yorumlayınız.
Deneyin Gerçeklenmesi :
1 ) Şekil-1’deki Alçak Geçiren Filitre için eleman değerleri aşağıdaki gibi hesaplanmıştır (Devrenin kesim frekansı fc=500 KHz olarak alınarak);
R=![]()
Buradan R= 2.2 KΩ olarak seçilirse;
C3=
=
=144.68 pf ≈ 150 pf olarak bulunur.
Buradan; C1≈
68 pf , C2≈
330 pf olarak alınabilir.Birim kazanç
elde etmek için Rf1 ve Rf2 dirençleri de;
Rf1=2R≈4.7
KΩ ve Rf2=R=
2.2 KΩ olarak alınabilir.

a.
Devremizin girişine Vg=5 Sin 2π 5000t’
lik giriş gerilimi uygulanarak elde edilen kazanç ve frekans değerleri
Tablo-1’de verilmiştir.Devremizin kazancı 1
olduğundan köşe frekanslarında devremizin çıkış gerlimi değeri ;
Vo=5*0.707=3.535 Volt değerine düşecektir.
|
Frekans |
Çıkış
Gerilimi |
Kazanç |
Kazanç (dB) |
|
380 KHz |
5 Volt |
1 V/V |
0 dB |
|
409 KHz |
4.5 Volt |
0.9 V/V |
- 0.9 dB |
|
440 KHz |
4 Volt |
0.8 V/V |
- 1.9 dB |
|
475 KHz |
3.5 Volt |
0.7 V/V |
- 3.09 dB |
|
500 KHz |
3 Volt |
0.6 V/V |
- 4.43 dB |
|
535 KHz |
2.4 Volt |
0.48 V/V |
- 6.37 dB |
|
585 KHz |
2 Volt |
0.4 V/V |
- 7.95 dB |
|
740 KHz |
1 Volt |
0.2 V/V |
- 13.9 dB |
Tablo-1

Devremizin alt-kesim frekansı deney sırasında kullanılan mevcut cihazlar ile ölçülememiştir.Devre kazancı Tablo-1’de verildiği üzere 380 KHz’e kadar değişmemiştir. Kazancın 1/√2 katına düştüğü frekans değerinde devremizin çıkış gerilimi değeri Vo=5*0.707=3.535 Volt olacaktır. Tablo-1’den de görüleceği gibi devremizin üst kesim frekansı füst= 475 KHz olarak ölçülmüştür.
b. Devremizin girişine 5 Volt genlikli bir kare-dalga sinyal uygulandığında devremizin çıkışında gözlenen dalga şekli Şekil-1-c’de görüldüğü gibidir. Frekans arttırılarak yaklaşık 500 KHz ‘e getirildiğinde ( yani devremizin kesim frekansı civarında ) çıkış sinyalinin dalga şekli Şekil-1-d ‘deki gibi gözlenmiştir.



Şekil-1-a’dan da görüleceği gibi devremizin band genişliği;
B= füst-falt = 475 – 0 = 475 KHz olarak bulunur.
Yorum :
Çıkış sinyalinin Şekil-1c ve Şekil-1-d’de göstermiş olduğu değişim şu şeiklde açıklanabilir;
Bilindiği gibi bir kare dalga işareti teorik olarak sonsuz tane sinüs işaretinin toplamından oluşmaktadır. Biz bu tip bir sinyali bir filitre girişine uygulayarak kare dalga işaretin bu sinüs bileşenlerinden bir kısmını zayıflatıyoruz. Dolayısı ile devremizin zayıflatma etkisinin kendini gösterdiği kesim frekanslarından daha yüksek frekans değerlerinde çıkış işaretimiz bir sinüs işareti şeklini almaktadır. Bu etki Şekil-1-d’de açıkça gözlenebilmektedir.
2 ) Şekil-2’deki yüksek geçiren filitre devresi için eleman değerleri aşağıdaki gibi hesaplanmıştır; ( Devrenin kesim frekansı 500KHz alınarak )
R3=
C1=C2=C3=C R1= 2R3 R2=
R3
R3 =2.2 KΩ olarak alınırsa C1=C2=C3= 150 pf olarak bulunur.Bu durumda;
R1=2*2.2
KΩ = 4.4 KΩ ≈ 4.7 KΩ ve R2=
2.2 KΩ = 1.1 KΩ ≈ 1.2 KΩ alınabilir. Devrede birim
kazanç elde etmek için Rf1= R1= 4.7 KΩ , Rf2=R3=
1.2 KΩ alınabilir.


Devremizin çıkışı 4 V olarak ölçülmüştür. ( eleman değerlerinin hesaplanmasındaki yakalşıklıklardan dolayı devremizin kazancı 0.8 V/V olmuştur. ).Dolayısı ile köşe frekanslarında devremizin çıkış gerilimi Vo= 4*0.707= 2.828 Volt olacaktır.
|
Frekans |
Çıkış Gerilimi |
Kazanç |
Kazanç (dB) |
|
275 KHz |
1 Volt |
0.2 V/V |
-13.97 dB |
|
300 KHz |
1.2 Volt |
0.24 V/V |
-12.3 dB |
|
315 KHz |
1.4 Volt |
0.28 V/V |
-11.05 dB |
|
370 KHz |
2 Volt |
0.4 V/V |
-7.95 dB |
|
415 KHz |
2.5 Volt |
0.5 V/V |
-6.02 dB |
|
460 KHz |
3 Volt |
0.6 V/V |
-4.43 dB |
|
500 KHz |
3.5 Volt |
0.7 V/V |
-3.09 dB |
|
600 KHz |
3.6 Volt |
0.72 V/V |
-2.85 dB |
|
720 KHz |
4 Volt |
0.8 V/V |
-1.93 dB |
|
920 KHz |
3.8 Volt |
0.76 V/V |
-2.38 dB |
|
1 MHz |
3.5 Volt |
0.7 V/V |
-3.09 dB |
Tablo-2


Tablo-2 ve Şekil-2-2’den de görüleceği gibi devremizin alt kesim frekansı yaklaşık olarak 450 KHz üst kesim frekansı da 1 MHz olarak ölçülmüştür. Bu durumda devremizin band genişliği;
B= füst-falt= 1 MHz – 450 KHz = 550 KHz olarak hesaplanabilir.
3 ) Şekil-3’deki devre girişine 1 Vpp sinüs işareti uygulanarak aşağıdaki ölçüm sonuçları elde edilmiştir.

|
Frekans |
Çıkış Gerilimi ( Peak ) |
Kazanç |
Kazanç ( dB ) |
|
2 KHz |
0.5 V |
1 V/V |
0 dB |
|
4 KHz |
0.44 V |
0.88 V/V |
-1.11 dB |
|
4.58 KHz |
0.4 V |
0.8 V/V |
-1.93 dB |
|
5.07 KHz |
0.36 V |
0.72 V/V |
-2.85 dB |
|
5.77 KHz |
0.32 V |
0.64 V/V |
-3.87 dB |
|
6.31 KHz |
0.28 V |
0.56 V/V |
-5.03 dB |
|
7.06 KHz |
0.24 V |
0.48 V/V |
-6.37 dB |
|
7.8 KHz |
0.2 V |
0.4 V/V |
-7.95 dB |
|
9.31 KHz |
0.16 V |
0.32 V/V |
-9.89 dB |
|
10.46 KHz |
0.12 V |
0.24 V/V |
-12.39 dB |
|
20 KHz |
0.04 V |
0.08 V/V |
-21.93 dB |
|
200 KHz |
0 V |
0 V/V |
---- |
Tablo-3

Devremizin kesim frekansı Tablo-3 ve Şekil-3-1’den de görüleceği gibi çıkış geriliminin 1/√2 katına düştüğü nokta olan 5.2 KHz olarak ölçülmüştür. Devremizin kazancı da bu noktada Kv= 0.7 olmaktadır.
Yorum: İki kutuplu alçak geçiren filitre için eleman değerlerinin hesaplanmasında izlenen yol aşağıdaki gibidir. Buradan hareketle ve devrede seçilmiş olan elemandeğerleri yardımı ile devrenin kesim frekansını hesaplayalım;
R=R1=R2= 33 KΩ ve C1= 1 nf olarak seçilmiş,
R=
fc=
formülü ile
bulunabilir. Buradan devrenin kesim frekansı;
fc= 3.409 KHz ≈ 3.5 KHz olarak bulunur.
Devrenin hesaplanan kesim frekansı 3.5KHz dir. Deney sonucunda devrenin kesim frekansı 5.2 KHz olarak bulunmuştur. Bu farkın nedeni devre eleman değerleri hesaplanırken C2 kondansatörünün C1’in iki katı alınması gerekirken C1’e eşit alınarak devrenin kutuplarında birisinin ötelenmiş olması olabilir.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 7
Deneyin Adı : Sinüsoidal İşaret Üreteçleri
Deneyin Amacı : Wien Köprü Osilatörü Devresinin İncelenmesi
Faz Kaymalı RC Sinüs Üretecinin İncelenerek Faz Farkının Her Bir Nokta İçin Ayrı Ayrı Gözlenmesi
Deney Tarihi : 21.11.2001
Teslim Tarihi : 12.12.2001
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Deney Grubu : B – 5
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 10KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
2 Adet 12KW Direnç 1 Adet Osiloskop
1 Adet 100KW Direnç 1 Adet +15V DC Güç Kaynağı
1 Adet 3.3KW Direnç 1 Adet Multimetre
1 Adet 50KW Pot. 1 Adet BF 245 FET
2 Adet 10nf Kondansatör 1 Adet TL082 Entegre
1 Adet 1mf Kondansatör
İşlem
Basamakları:
15. Şekil-1’deki devrede elde edilen sinüsoidal işaretin f0 frekansını ölçülen ve hesaplanan değerlerle karşılaştırınız.
16. Şekil-2’deki faz kaymalı RC sinüs üreteci devresini kurarak f0 frekansını ölçülen ve hesaplanan değerlerle karşılaştırınız. Her bir nokta için faz farklı sinüsoidal işaretlerin şeklini alt alta çiziniz ve faz farkının kaç derece olduğunu belirtiniz.
Deneyde Kullanılan Elemanların Ayak Bağlantıları:


İşlem-1: Şekil-1’deki devrede TL082 (2 op-amp) Entegresi kullanılarak gerçekleştirilmiş Wien Köprü Osilatörü devresi görülmektedir. Bu devrenin çalıştırılması sonucunda elde edilen sonuçlar aşağıda verilmiştir.
R1 = R2 = 12 KW C1 = C2 = 10 nf R3 = 10 KW R4 = 50 KW pot. Ölçülen
Değerler: R4 potansiyometresi =
4.5 KW Hesaplanan
Değerler:


![]()
![]()
![]()

YORUM: Şekil-1’deki devrede verilen Wien Köprü Osilatörü, bir yükselticiden ve köprü elemanından oluşur. Bu köprü çıkışı 0° ve 360°’lik bir faz farkı ile girişe uygulanır. Bu durumda;
![]()
frekanslı bir osilasyon meydana gelir. Wien Köprü
![]()
Osilatörü devresi analiz edildiğinde; eşitliği elde edilir. Elde edilen bu
sonuçlar kullanılarak devre tasarlandığında fölçülen @ fhesaplanan olarak bulunmuştur.
İşlem-2: Şekil-2’deki devrede aktif eleman olarak FET’in kullanıldığı bir RC faz kaydırmalı osilatör devresi verilmiştir. Devrenin çalıştırılması sonucunda elde edilen sonuçlar aşağıda verilmiştir.
Rs =
3.3 KW R
= 10 KW C =
10 nf Cs =
1 mf Rd =
50 KW pot. Ölçülen
Değerler: Rd potansiyometresi =
13.6 KW Hesaplanan
Değerler:

![]()

![]()
![]()
![]()
YORUM: Şekil-2’deki devrede aktif eleman olarak FET’in kullanıldığı bir RC faz kaydırmalı osilatör devresi verilmiştir. Buradaki f0 frekansı şu şekilde hesaplanabilir:
![]()
RC geribesleme devresinden geçen işaret zayıflamaktadır. Osilasyonun başlayabilmesi için kuvvetlendiricinin kazancının en küçük olması durumunda bu zayıflamayı karşılayacak kadar olması gerekir.
Verilen formül kullanılarak fhesaplanan= 65Hz olarak bulunmuştur. Grafik-2’den elde edilen sonuçlar yardımıyla da fölçülen = 138Hz olarak bulunmuştur. fölçülen @ fhesaplanan olduğu görülmektedir.
Aşağıdaki şekillerde meydana gelen faz kayması adım adım gösterilmiştir. Her bir noktada yaklaşık olarak 60°’lik bir faz kayması meydana gelmektedir.

KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No: 8
Hazırlayanlar : 980207065 Serkan SAYGI
Serkan SÜLÜŞOĞLU
Grup No : B-5
Deneyin Adı : CMOS İşlemsel Kuvvetlendirici
Deney Tarihi : 28.11.2001
Teslim Tarihi : 12.12.2001
Deneyde KullanılanTeçhizatlar :
3 Adet CD 4007 Entegre Güç Kaynağı
1 Adet 220KΩ Direnç Sinyal Jeneratörü
1 Adet 10 KΩ Potansiyometre A.V.O.metre
1 Adet
100nf Kondansatör
Deney Prosedürü :
1)
Şekil-1 deki devreyi kurarak devrenini A
terminalini toprağa; B terminalini
de devrenin çıkışına bağlayarak devrenin DC çalışmasını inceleyin. Devrenin
A,B,C,D,E,F noktalarındaki gerilimleri
ölçerek kaydedin.
2)
R1 yerine pot bağlayarak devrenin A terminaline 10mV-100 Hz ‘lik sinüs
işaretiuygulayın.( B terminali
toprak potansiyelinde iken) A terminalindeki
gerilimin 20mV, 50mV ve 100mV değerleri için çıkış gerilimini gözleyin. Girişe
sinyal uygulamadan önce pot yardımı ile devrenin çıkışındaki DC gerilim sıfır
olacak biçimde ayarlama yapın.
Deneyin Gerçeklenmesi :

1)
Devrenin A terminali toprağa; B
terminali ise çıkışa bağlı iken A B C D
E F noktalarında ölçülen DC gerilim değerleri Tablo-1’ de verilmiştir.Devremizin
besleme gerilimleri; V+
=7.59 , V- =7.62V olarak ölçülmüştür.Bu durumda devremize çıkışından gerilim
geribeslemesi uygulanmıştır.
|
Ölçüm Noktası |
Gerilim ( Volt ) |
A |
0.00 |
|
B |
5.70 |
|
C |
2.85 |
|
D |
-7.57 |
|
E |
-6.88 |
|
F |
7.62 |
Tablo-1
Bu durmda Q5’in
drain’inden akan akım 60µA olarak ölçülmüştür.
2) Devre
girişine Vi= 20mV-100 Hz ‘lik sinüs işareti uyguladığımızda devre çıkışındaki
gerilimin dalga şekli Şekil-2’deki gibi gözlemlenmiştir. Bu durumda
potansiyometrenin değeri ise 3.35 KΩ
olarak ölçülmüştür.

Buradan devremizin kazancı Av =
= 15 mV/mV olarak hesaplanabilir.
Vi= 50mV için devremizin çıkışındaki
gerilimin değeri; 700mV ve potansiyometre değeri de 3.39 KΩ olarak,
Vi= 100mV için deremizin çıkışındaki
gerilimin değeri; 1.4 V ve potansiyometre değeri de 3.34 KΩ olarak
ölçülmüştür.
YORUM :
Devredeki Q8 transistörü
ve R1 direnci referans akımı elde etmede kullanılmıştır ve Q8
transistörü Q5 ve Q7 ile ile bir akım aynası oluşturmaktadır.Q5
ve Q7 transistörlerinden akacak olan drain akımı direkt olarak bu
transistörlerin kanal genişlikleri ile belirlenir.( “Channel Width/Channel
Lenght “ W/L oranı ile referans
akımının çarpımı ilgili transistörden akacak akımın değerini belirler) Q1 ve
Q2 transistörleri ise differansiyel çift olarak kullanılmışlardır ve
Op-Amp’ın giriş devresini oluştururlar. Q3 ve Q4 transistörleri
ise Q1 ve Q2’nin oluşturduğu diferansiyel çifte aktif yük
olarak bağlanmışlardır. Devre çıkışına aktif yük bağlanarak devreden elde
edilebilecek kazanç arttırılmıştır.Ayrıca aktif yükler Tümleşik Devre imalatı
sırasında pasif yüklere göre daha az yer kapladıkları ve çip üzerinde daha az
yer işgal ettikleri ve daha yüksek direnç değerleri elde etmede kolaylık
sağladıkları için tercih edilirler. Devremizde Q6 transistörü
Op-Amp’ın çıkış kuvvetlendiricisi olarak kullanılmıştır.
Deneyin birinci aşamasında
devremizin A terminali ( Op-Amp’ın
terslenmemiş girişi ) toprağa ; B terminali
( Op-Amp’ın terslenmiş girişi ) ise devremizin çıkışına bağlanarak devremiz Eviren Kuvvetlendirici olarak
kullanılmıştır. Bu sebepten dolayı deneyin birinci aşamasında devrenin
çıkışında ölçülen DC gerilim değeri
devremizin besleme gerilimine eşit çıkmıştır. Bunun nedeni ise girişle çıkış
arasında Rf geribesleme direnci olmamasından dolayı Op-Amp’ın kazancının sonsuz
olmasıdır ve böylelikle devremiz verebileceği maksimum çıkış gerilimi değeri
olan besleme gerilimini çıkışına
yansıtmıştır.
Deneyin ikinci aşamasında ise devremiz küçük işaretler ile beslenerek fark kuvvetlendirici olarak kullanılmıştır.R1 direnci yerine bağlanan potansiyometre yardımı ile Bu direnç değeri değiştirilerek dolayısı ile referans akımı değiştirilerek devrenin çıkış katındaki DC gerilim ayarlanabilmektedir. Bir kuvvetlendiricide bu gerilimin genellikle sıfır olması istenir. Ayrıca devremiz yüksek giriş direncine sahiptir.
KOCAELİ ÜNİVERSİTESİ
Deney No : 1
Deneyin Adı : Faz Kitlemeli Döngü ( Phase Loked Loop: PLL)
Deneyi
Yapanlar : Serkan SAYGI 980207065
Deneyin Amacı : PLL’in çalışma prensibini öğrenmek ve incelemek.
Deneyde Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet CD 4046 ( Micropower PLL )
4 Adet 10 KΩ ( Direnç )
2 Adet 100 KΩ
( Potansiyometre )
1 Adet 500 KΩ
( Potansiyometre )
2 Adet 1nF ( Kondansatör )
Deney Prosedürü :
1) Sekil-A’deki devreyi kurunuz ve SW terminalini 4046 entegresinin 2 nolu bacağına bağlayınız. Frekans bölücü devre kullanılmayacağı için 3 ve 4 nolu entegre bacaklarını kısadevre ediniz. Daha sonra PLL devresine giriş sinyali uygulanmamış iken P1 ve P2 yardımı ile VCO’nun çıkışındaki ( 4 nolu bacak) işaretin frekansını 100 KHz’e ayarlayınız.
2) Daha sonra PLL’in sinyal girişine 4+3sin 2Π xxxx işareti uygulayınız. Daha sonra uyguladığınız bu sinyalin frekansını düşük seviyeden daha üst seviyelere yükselterek PLL’in f1 – f2 frekanslarını belirleyiniz. Daha sonra da kilitli kalabilme bölgesi dışındaki bir frekansa çıkarak bu frekans değerinden aşğıya doğru sinyalin frekansını azaltarak bu defa da PLL’in f3 – f4 frekans değerlerini belirleyiniz ve bu bölgelerde PLL’in davranışını ve çıkıştaki sinyalin değişimini gözlemleyiniz.
PLL İLE İLGİLİ ÖN BİLGİ
FAZ KİLİTLEMELİ DÖNGÜ :
Faz kilitleme devresi (PLL= phsae –locked loop) geri besleme işaretinin frekans ve fazının, giriş işaretinin fazına ve frekansına kilitlenme ilkesine dayanan bir sistemdir. Giriş işaretinin dalga şekline ilişkin bir sınırlama yoktur. Faz kilitleme çevrimlerinin ilk uygulaması, 1932 yılında radyo işaretlerinin aranması amacıyla kullanım alanı bulmuştur. 1960’larda ise, NASA uydu programları için faz kilitlemeli devre tekniğinden yararlanılmıştır. Tümdevre teknolojisinin hızlandığı ve büyük gelişme gösterdiği 1960 lı yıllara kadar, faz kilitlemeli çevrim sistemlerinin gerçekleştirilmesi hem pahalı hem de karmaşık olmaktaydı. Tümdevre teknolojisinin gelişmesi ile “tektaş tümleştirmenin” getirdiği ekonomik avantaj, faz kilitlemeli çevrim tekniğini özellikle endüstriyel elektronik ve tüketici elektroniği alanlarında çok büyük uygulama çeşitliliği ile karşı karşıya getirmiştir.
Kullanım Alanları :
Günümüzde monolitik (tektaş) faz kilitlemeli çevrim
tekniği, FM dedektörlerin, stereo demodülatörlerin, ton kod çözücülerin,
frekans sentezleyicilerin temel yapı bloku olmuştur. Süzgeçleme, işaret
dedektörü olarak kullanılma ve motor hız kontrolü de faz kilitlemeli
çevrimin diğer uygulama alanları
arasında sayılabilir. Faz kilitlemeli
çevrim sistemleri analog veya sayısal elemanların birlikte kullanılması yoluna
gidilmektedir. PLL’in başka yaygın kullanım alanları arasında;
1-) Bir referans sinyal frekansının katlarını üreten frekans sentezleyici
2-) Giriş sinyal frekansı ile PLL çıkış gerilimi arasında mükemmel bir
doğrusallığa sahip FM demodülasyon devreleri
3-) Frekans kaydırmalı anahtarlama (FSK) çalışmasında kullanılan sayısal
veri iletimindeki taşıyıcı frekanslarının veya iki veri iletiminin
demodülasyonu
4-) Modemler, telemetre alıcı ve vericileri, ton kod çözücülerini, genlik
modülasyonu dedektörleri ve izleme filtreleri de dahil olmak üzere çok çeşitli
uygulama alanları.
Faz Kilitlemeli çevrimin yapısı :
Günümüzde haberleşme tekniği,ölçü ve kontrol düzenleri gibi yerlerde geniş çapta kullanılan faz kilitlemeli çevrim devresinin ilkesel şeması Şekil-1’de gösterilmiştir. Bu devrede bir gerilim kontrollü osilatör (VCO;voltage-controlled oscillator), bir faz karşılaştırma devrasi, bir alçak geçiren filtre ve bir kuvvetlendirici bulunur ve bunlar bir çevrim oluşturur. Sisteme Vi giriş işaretinin uygulanmaması durumunda, gerilim kontrollü osilatör fo serbest salınım frekansında çalışır.
Bir faz kilitlenmeli çevrim devresinin davranışını karakterize eden iki bölge vardır. Bunlar, kilitlenme ve kilitli kalabilme bölgeleridir. Bu bölgeleri tanımlayabilmek üzere, incelemeyi a-artan giriş frekansı b-azalan giriş frekansı için iki bölgede yürütmek gerekir.

Şekil 1: Faz kilitlemeli çevrim ilkesi
Giriş işaretinin frekansının düşük
frekanslardan itibaren arttırıldığını düşünelim. Çıkış işareti frekansının
giriş işareti frekansına doğru değişmeye zorlandığını bölge olan çekme
bölgesinin alt ucuna ulaşıldığında, Vk kontrol gerilimi,devrenin yapısına bağlı
olarak negatif veya pozitif bir değere sıçrar. Giriş işareti frekansının
buradan, yani f1 frekansından daha da arttırılması halinde, Vk
kontrol gerilimi şekil-2’deki değişimi
ve çıkış işareti frekansı da giriş işaretinin frekansını izler. f2 frekansında kilitli kalabilme
bölgesinin üst sınırına ulaşılır. Kontrol gerilimi sıfıra düşer ve osilatör de
salınım frekansında çalışmaya devam eder.
Vk 
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
f1 fo f2 a )
![]()
![]()

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
f4 fo f3 b)
kilitlenme
bölgesi
kilitli kalabilme böl.
Şekil-2. Kiltlenme ve Kilitli kalabilme bölgeleri
Giriş işaretinin frekansının yüksek frekanslardan itibaren azaltıldığı varsayılsın. Aynı olay bu yönde de kendini gösterir. f3 frekansında kilitlenme olur.frekansın daha da düşürülmesi durumunda Vk kontrol gerilimi yine şekil-2’deki değişimi izler. f4 frekansında kilitli kalabilme bölgesinin ait ucuna ulaşır,kontrol gerilimi tekrar sıfıra, çıkış işaretinin frekansı da serbest salınım frekansına sıçrar. Bütün bunlardan fark edileceği gibi, sistemin bir giriş frekansına kilitli kalabildiği frekans bölgesine “kilitli kalabilme bölgesi” (lonk range), gelen işarete kilitlenebildiği frekans bölgesine de “kilitlenme bölgesi”(capture range) isimleri verilebilir. Kilitlenme olduktan sonra fi giriş frekansının değişmesi ile çıkış işareti frekansının bunu izleyebildiği bölge olan kilitli kalabilme bölgesi, daima kilitlenme bölgesinden daha büyüktür. Kilitli kalabilme bölgesi band genişliği sisteminin açık çevrim kazancına, kilitlenme bölgesi band genişliği ise alçak geçiren süzgeç karakteristiğine bağlıdır. f1, f2, f3, f4 frekanslarından yararlanılırsa, kilitlenme bölgesi band genişliği;
2 .
fc = f3-f1
kilitli kalabilme bölgesi band genişliği de;
2 .
fL = f2-f4 şeklinde
tanımlanabilir.
fi-fo Çıkış

yükselteç Alçak geçiren filtre Faz
dedektörü![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
fi VD Vk
VCO “fn”![]()
![]()
![]()
![]()
f0
fo=fn+
f
![]()
![]()
(a)
+ ![]()

fD (Hz) 0 t
-
(b)
Şekil-3: Bir PLL’in döngü çalışması a)Blok diyagramı b)Vuru frekansı
Harici bir giriş sinyali (Vi
sin 2π fi t ), faz karşılaştırıcıya girer ve VCO’nun çıkış
frekansı ile karışır (VCO’nun çıkış sinyali, tepe genliği Vo, temel
frekansı fo olan bir kare dalgadır). Başlangıçta fo fi’ye
eşit değildir ve döngü kilitlenmemiştir. Faz karşılaştırıcı doğrusal olmayan
bir aygıt olduğu, fi ve fo karışarak vektörel çarpım
frekansları (fo+fi ve fo-fi)
üretirler. Bu nedenle faz karşılaştırıcının en önemli çıkış frekansları
şunlardır: fi, fo , fo+fi, fo-fi
LPF (alçak geçiren filtre) fi, fo , fo+fi’yi
durdurur; böylece işlemsel yükselteçlere giriş sinyali, fark frekansı fD’dir
(fD=fo-fi
bazen buna vuru frekansı da denir). fD işlemsel yükselteç
tarafından yükseltiliri sonra VCO’nun girişine uygulanır. VCO burada fo’yu,
fD’nin polaritesine ve
frekansına orantılı bir miktarda saptırır. Frekanstaki değişikliğe
f dersek, VCO’nun çıkış frekansı fo=fn+
f olur. fo frekansı değiştiğinde, fD’nin
genliği ve frekansı fo’yla orantılı olarak, fo=fi
olana kadar değişir. Bu anda, faz karşılaştırıcının çıkışı VD=fo-fi=0
Hz (dc)’dir ve döngü kilitlidir denir (
f=fn-fi ). Şekil-3b fo, fD
tarafından süpürülünde oluşan vuru frekansını göstermektedir. Şekilden
görüleceği gibi, b,r kez kilit oluştuktan sonra fD, VCO’yu
öngerilimlemek ve fo’yu fi’ye
eşit tutmak için gerekli bir dc gerilim haline gelir. Temelde faz
karşılaştırıcı, frekans yakalama (sıfır vuru ) gerçekleşene kadar bir frekans
karşılaştırıcıdır; sonra bir faz karşılaştırıcı olur. bir kez döngü
kilitlendikten sonra, fo ve fi
arasındaki faz farkı, kiliti devam ettirmek üzere, bir dc
öngerilime dönüştürülerek VCO’ya geri beslenir. Bu nedenle bir faz
hatasının ( θo-θi
) korunması gereklidir.
Kilidi gerçekleştirmek için fo’da
olması gereken değişiklik
f=fn-fi’dir ; kilidi gerçekleştirmek
için gereken süre (yakalama ya da çekme süresi ), döngü filtresi olmayan bir
PLL’de yaklaşık1/Kv saniyeye eşittir; burada Kv PLL’in
açık döngü kazancıdır. Bir kez döngü kilitlendikten sonra, fi
frekansında meydana gelen her değişiklik bir faz hatası olarak görülür ve
karşılaştırıcı, VD’de buna denk gelen bir değişiklik meydana
getirir. Kilidi yeniden oluşturmak üzere VD’deki değişiklik
yükseltilerek VCO’ya geri beslenir. Böylece döngü, giriş frekans
değişikliklerini takip etmek üzere dinamik bir şekilde kendini ayarlar.
Faz Karşılaştırıcı:
Faz karşılaştırma devresi, aynı
frekanstaki iki giriş işareti (Vo ve Vi ) arasındaki faz
farkına bağlı bir çıkış gerilimi üretir. Genel olarak iki tip karşılaştırma
devresiyle karşılaşılmaktadır. Bunlar anahtarlamalı yahut kıyıcılı faz
dedektörleri ve ardışıl faz dedektörleri başlıkları altında toplanabilir.
Ardışıl faz dedektörleri ,sayısal devrelerle kurulan faz dedektörleri başlığı altında da toplanabilir. Bunlara örnek olarak ayrıcalı VEYA faz dedektörleri ve ikili devrelerle kurulan faz dedektörleri verilebilir. Bir ardışıl faz dedektörü yapısı şekil-4’de görülmektedir. Ardışıl tipin anahtarlamalı tipe göre en önemli farkı, kilitlenme durumunda giriş ve çıkış işaretleri arasındaki faz farkının sıfır olmasıdır.anahtarlamalı faz dedektöründe ise faz farkı 90o olmaktadır.
Faz karşılaştırma devresinin giriş işaretleri arasındaki faz farkını çıkış gerilimine bağlayan bağıntıya faz karşılaştırma devresinin kazancı adı verilir ve KD[V/rad] şeklinde gösterilir.

Şekil-4: Ardışıl faz dedektörü örneği
Gerilim Kontrollü Osilatör (VCO):
Harici bir DC gerilime bağlı ve kararlı olarak salınım yapan bir
osilatördür. VCO devresinin girişi DC, besleme çıkışı ise frekanstır. Ayrıca
VCO nun birde kontrol gerilimi vardır. Bu gerilim VCO nun frekansını
değiştirir. Kontrol gerilimi sıfır olduğunda osilatörün normal frekansla
salındığı, kontrol gerilimi değiştikçe VCO’nun frekansı artar veya azalır. VCO
maksimum frekansı ile minimum frekans arasında kontrol gerilimine bağlı olarak
salınabilen bir osilatör tasarlanmalıdır. Aksi taktirde VCO nun istenilen
frekans bölgesine ulaşması mümkün olmayacaktır.Bir UHF TV vericisinde
kullanılması gereken VCO, eğer verici sentezörde değişiklik yapmadan UHF
kanalında çalıştırılması isteniyorsa 510.15MHz ile 894.15MHz arasında salınım
yapması gerekmektedir.
566 IC VCO’ya bir örnek teşkil eder; bu entegre frekansı dış direnç ve
kondansatör ile belirlenen ve uygulanan dc gerilimiyle değiştirilebilen kare
dalga ve üçgen dalga sinyalleri üreten devreler içerir.

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Alçak Geçiren Filtre:
Faz kilitlemeli
çevrim yapılarında, genellikle birinci dereceden alçak geçiren süzgeçler
kullanılır. Kullanılabilecek süzgeç tipleri aşağıda görülmektedir.

Şekil-5: Alçak Geçiren Filitre
Faz
kilitlemeli sistemin kararlılığı:
Kilitlenme oluştuktan sonra
gerilim kontrollü osilatörün frekansı biraz değişirse, çıkış işaretinin fazı da
giriş işaretine göre değişecektir. Bu durumda karşılaştırma devresi çıkışında
bir hata gerilimi oluşur ve bu gerilim kaymayı düzeltecek yönde etki eder. Geri
beslemede hatası ölçülen büyüklük fazdır ve sistemin hata büyüklüğünü sıfıra götürecek
biçimde çalışması gerekir. Devre geri beslemeli bir sistem olarak düşünülürse,
giriş büyüklüğü olarak giriş işaretinin fazının, geri besleme olarak da gerilim
kontrollü osilatörün fazının dikkate alınması gerekir. Faz ile frekansın
integrali olduğundan, VCO’nun kazancının Ko/s şeklinde ifade dilmesi gerekir. Bu durumda , aşağıdaki
çevrim elde edilir. Bu blok şema faz kilitlemeli çevrimin lineer modeli olarak
da isimlendirilir. Yapıdaki KA(S) büyüklüğü çevrim üzerine
yerleştirilen kuvvetlendiricinin transfer fonksiyonunu vermektedir. F(S)
alçak geçiren süzgecin transfer fonksiyonu, KD faz karşılaştırma
devresinin kazancı, KO/S terimi de VCO’nun kazancıdır.
Kuvvetlendiricinin frekans bandı alçak geçiren süzgecin frekans bandından çok
daha geniştir; dolayısıyla sistemin band genişliğini alçak geçiren süzgeç tayin
eder.

Sekil-6: Faz Kilitlemeli Çevrimin Lineer Modeli
Sistemin açık çevrim kazancı;
T(S)=
= KT*
şeklindedir.
Sisteme geri besleme uygulandığında , transfer fonksiyonu;
TK (S) =
olur.
Kilitlenme
band genişliği:
Çıkış işaretinin giriş işaretine kilitlenebildiği bölge kilitlenme band genişliği olarak isimlendirilir. En basit süzgeç yapısının kullanılması halinde
∆ωc = ![]()
bağıntısıyla
belirlenir. Kilitlenme band genişliği süzgeç özelliklerine bağlıdır. Süzgeç
zaman sabiti arttırılırsa. Kilitlenme band genişliği de daralır. Başka tip
süzgeç yapılarının kullanılması halinde
∆ωc= KT . [ F(j∆ωc) ]
bağıntısıyla bulunabilir.
Kilitli
kalma band genişliği :
Bir kere kilitlendikten sonra sistemin kilitli kaldığı frekans bölgesi kilitli kalma band genişliği olarak isimlendirilir ve
∆ωL = KT
şeklinde tanımlanır. Sistemin açık çevrim kazancı KT yükseltilerek kilitlenme oluştuktan sonra geniş bir içerisinde kilitli kalma sağlanabilir.
Faz kilitleme devresi (PLL= phsae –locked loop) geri besleme işaretinin frekans ve fazının, giriş işaretinin fazına ve frekansına kilitlenme ilkesine dayanan bir sistemdir. Giriş işaretinin dalga şekline ilişkin bir sınırlama yoktur. Faz kilitleme çevrimlerinin ilk uygulaması, 1932 yılında radyo işaretlerinin aranması amacıyla kullanım alanı bulmuştur.
Günümüzde monolitik (tektaş) faz kilitlemeli çevrim
tekniği, FM dedektörlerin, stereo demodülatörlerin, ton kod çözücülerin,
frekans sentezleyicilerin temel yapı bloku olmuştur. Süzgeçleme, işaret
dedektörü olarak kullanılma ve motor hız kontrolü de faz kilitlemeli
çevrimin diğer uygulama alanları
arasında sayılabilir. Faz kilitlemeli çevrim sistemleri analog veya sayısal
elemanların birlikte kullanılması yoluna gidilmektedir.
Temel PLL çalışmasını aşağıdaki blok diyagram üzerinden
anlatalım:
Giriş
fD
yükselteç Alçak geçiren filtre Faz
dedektörü![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
fi-fo çıkış
fi VD Vk
VCO “fn”![]()
![]()
![]()
![]()
f0
fo=fn+
f
![]()
![]()
(a)
Şekil-7: PLL Temel Blok Diyagramı
İlk önce, döngü kilitlendiği zaman (giriş sinyali frekansı ile VCO’nun frekansı aynıdır), faz kilitlemeli döngü içerisindeki çeşitli devrelerin çalışçasına bakalım. Giriş sinyal frekansı ile VCO’dan karşılaştırma devresine gelen frekans aynı olduğu zaman, çıkış larak alınan VD gerilimi, VCO’yu giriş sinyali ile kilitli tutmak için gerekli değerdir. Ardından VCO, giriş frekansında sabit genlikli kare dalga sinyali üretir. En iyi çalışma, VCO merkez frekansının (fo), kendi doğrusal çalışma aralığının ortasındaki dc öngerilim noktasına ayarlanması ile elde edilir. Yükselteç, filtre devresinin çıkışı olarak elde edilen dc gerilimin ayarlanmasını mümkün kılar. Döngü kilitli olduğu zaman, karşılaştırıcıya uygulanan iki sinyal, aynı fazda olmasa da aynı frekanstadır. Karşılaştırıcıya uygulanan iki sinyal arasındaki sabit faz farkı, VCO için sabit bir dc gerilimi oluşturur. Bu durumda giriş sinyali frekansındaki değişmeler, VCO’ya uygulanan dc gerilimin değişmesine neden olur. Yakalama ve kilitleme frekans aralığında dc gerilimi, VCO frekansını sürerek giriş frekansıyla eşitlenmesini sağlar.
Döngü, kilitlenme durumuna geçmeye çalışırken, faz karşılaştırıcının çıkışı, karşılaştırılan sinyallerin toplam ve fark sinyal bileşenlerini içerir. alçak geçiren filtre, döngünün, giriş ile VCO sinyalleri arasında kilitleme sağlayabilmesi için sinyalin sadece alçak frekans bileşenlerini geçirir.
VCO’nun sınırlı çalışma aralığı ve PLL devresinin geri besleme bağlantısından dolayı, PLL için belirlenen iki önemli frekans bandı vardır. PLL’in yakalama aralığı, döngünün giriş sinyali ile kilitlenme sağlayabildiği VCO serbest çalışma frekansı fo civarında merkezlenen frekans aralığıdır. PLL, yakalamayı gerçekleştirdikten sonra, kilitleme aralığı olarak adlandırılan biraz daha geniş frekans aralığında giriş sinyali ile kilitlenmeyi sürdürür.
PLL’in bazı değerlerini verecek olursak;
Sistemin açık çevrim kazancı:
T(S)=
= KT* ![]()
Sisteme geri besleme uygulandığında , transfer fonksiyonu :
TK (S) =![]()
Kilitlenme band genişliği:
Çıkış işaretinin giriş işaretine kilitlenebildiği bölge kilitlenme band genişliği olarak isimlendirilir. En basit süzgeç yapısının kullanılması halinde
∆ωc = ![]()
bağıntısıyla belirlenir.
Kilitli kalma band genişliği :
Bir kere kilitlendikten sonra sistemin kilitli kaldığı frekans bölgesi kilitli kalma band genişliği olarak isimlendirilir ve
∆ωL = KT şeklinde tanımlanır.
Deneyde Kullanılan PLL Devresi :

Şekil-A: Deneyde kullanılan ve 4046 entegresi ile gerçeklenmiş PLL devresi.
Deney sonucunda yapılan ölçümler ile PLL’in kilitlenme ve kilitli kalabilme bölgelerine ilişkin frekans değerleri aşağıdaki verildiği biçimde ölçülmüştür;
f1 : 100 KHz
f2 : 120 KHz
f3 : 108 KHz
f4 : 85 KHz
Bu andaki potansiyometre değerleri ise;
P1 ( R1’e seri bağlı pot) : 26.5 KΩ
P2
( R2’ye seri bağlı pot ) : 14.2
KΩ
P3
( R3’e seri bağlı pot ) : 368
KΩ olarak ölçülmüştür.
fmin = f4 =
=
= 40 KHz
fmax = f2
=
+ fmin
=
= 66.547 KHz
olarak hesaplanabilir.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 2
Deneyin Adı : Gerilim Kontrollü Osilatör (VCO)
Deneyin Amacı : Bir osilatör devresinde, giriş sinyalinin geriliminin değişimine karşılık çıkış sinyalinin frekans değişiminin gözlenmesi.
Deney Tarihi : 04.03.2002
Teslim Tarihi : 11.03.2002
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Oğuzhan
ÖZCAN 980207016
Deney Grubu : C – 2
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet 470W Direnç 1 Adet BC 238 Transistör
2 Adet 1KW Direnç 1 Adet 74123 Entegre
1 Adet 3.9KW Direnç 1 Adet 566 Entegre
1 Adet 4.7KW Direnç 4 Adet 1N 4148 Diyot
1 Adet 5KW Potansiyometre 1 Adet Osiloskop
2 Adet 10KW Direnç 1 Adet Multimetre
1 Adet 18KW Direnç 1 Adet Sinyal Jenaratörü
1 Adet 220pf Kondansatör 1 Adet 5V ve 12V DC Güç Kaynağı
2
Adet 1 μf Kondansatör 1
Adet 3......10V Ayarlı DC Güç Kaynağı
İşlem
Basamakları:
17. Şekil-1’deki devreyi kurunuz. Ayarlı gerilim kaynağını 3V ila 10V arasında değiştirerek çıkış işaretinin frekans değişimini gözleyiniz ve sonuçları Tablo 1’e kaydediniz. Elde ettiğiniz değerlere karşılık gelen Vi - f grafiğini çiziniz.
18. Şekil-2’deki devreyi kurunuz. Potansiyometreyi ayarlayarak 566 Entegresinin, 5 nolu giriş ucundaki gerilimin seviyesini değişik değerlere ayarlayarak bu değerleri Tablo-2’ye kaydediniz. Ayrıca 566’ın 3 ve 4 nolu çıkış uçlarındaki işaretleri ayrı ayrı çiziniz.
İşlem-1:
Şekil-1
: 74123 Entegresi ile Gerçekleştirilen VCO Uygulama Devresi
Grafik-1 : Vi=3V ve Vo=2V için
çıkış sinyali Vi (V) Vo (V) f (Hz) 3 2 555 4 2 500 5 2 454 6 2 400 7 2 333 8 2 277 9 2 217 10 2 150 Tablo-1
: Şekil-1’e ait ölçüm sonuçları


NOT: Giriş gerilimi 1.5V’u geçtiği andan itibaren VCO (Voltage Controlled Oscillator) çalışarak giriş geriliminin
değerine göre çıkış frekansının değerini değiştirmektedir.
Doğal Frekans: Şekil-1’deki
devredeki 3.....10V ayarlı DC gerilim kaynağının değeri 0 iken çıkışta elde
edilen sinyalin frekansıdır.
Grafik-2 : Giriş Gerilimi-Çıkış
Frekansı Eğrisi

YORUM: Şekil-1’deki devrede 74123
Entegresi 2 adet monostable multivibratörden oluşmaktadır. Monostable
vibratörlerden biri çıkış sinyalinin pozitif kısmını, diğeri ise negatif
kısmını oluşturmaktadır.
Girişteki 3.....10V’luk ayarlı DC gerilim
değeri değiştikçe kondansatörlerin şarj ve deşarj süreleri de değişmektedir.
Dolayısıyla pozitif ve negatif çıkış sinyallerinin frekansı değişmektedir. (
F=1/T) Kondansatör değerleri birbirine eşit olduğundan pozitif ve negatif
sinyallerin periyotları yaklaşık olarak eşittir. Bu durum Grafik-1’de açıkça
görülmektedir.
Tablo-1’den elde edilen ölçüm sonuçlarına
göre Şekil-1’deki giriş gerilim değeri arttıkça çıkış frekansı düşmektedir.
Çünkü kondansatörün şarj olması gereken gerilim değeri, dolayısıyla şarj süresi
artmaktadır. Zaman ile frekans ters orantılı olduğundan dolayı frekans
düşmektedir.
Tablo-1’deki ölçüm değerleri sonucunda
Grafik-2’de Vi-F karakteristiği çıkarılmıştır. Görüleceği üzere giriş gerilimi
arttıkça frekans azalmaktadır.
İşlem-2:
Şekil-2
: 566 Entegresi ile Gerçekleştirilen VCO
Uygulama Devresi Vi (5 nolu uç) V fo(KHz) Vo (V) 9.1 250 3.6 9.5 208 3.6 10 166 3.6 10.3 156.25 3.6 10.6 113.63 3.6 11 80.64 3.6 11.5 35.08 3.6 11.7max 19.60 3.6 Tablo-2
: Şekil-2’ye ait ölçüm sonuçları

Grafik-3
: 566 Entegresinin 3 ve 4 nolu çıkışları

YORUM: Şekil-2’deki
devrede gerilim kontrolü 566 (VCO) Entegresinin 5 numaralı girişinden
yapılmaktadır.
470Ω ve
18 KΩ’luk dirençler ile 5KΩ Potansiyometre gerilim bölücü direnç
olarak çalışmaktadır. Potansiyometrenin değeri değiştikçe 5 nolu uçtaki giriş
gerilimi de değişmektedir. Çıkış sinyalinin frekans değeri aşağıdaki gibi
hesaplanmaktadır:
V+ = 566’ın besleme gerilimi
Vc
= R2’nin alt kısmı ile R3 Dirençlerinin üzerine düşen toplam gerilim değeri
R
= 6 nolu uca bağlı olan direnç değeri
C
= 7 nolu uca bağlı olan kondansatör değeri
Fomülden ve
Şekil-2’den de görüldüğü gibi çıkış frekansını V+, Vc, R
ve C değerleri belirlemektedir.



DENEY ÖNCESİ YAPILAN SINAVDA
SORULAN SORULAR
1-) 74123 Entegresinin iç yapısını çiziniz
2-) Şekil-2’deki devreyi kullanarak, çıkış işaretinin frekansının minumum
10KHz ve maksimum 100KHz olmasını sağlayacak direnç değerlerini hesaplayınız.
Name :
No :
Nick Name :microelectronic®
ICQ :92296182
Kendinize iyi bakın arkadaşlar.........
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 3
Deneyin Adı : Ölçüm Yükselteçleri
Deneyin Amacı : NTC’nin Karakteristiğinin Çıkarılması
NTC’nin Ölçüm Yükselteci Olarak Kullanılması
Deney Tarihi : 11.03.2002
Teslim Tarihi : 18.03.2002
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Oğuzhan
ÖZCAN 980207016
Deney Grubu : C – 2
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
4 Adet 1KW Direnç 1 Adet Osiloskop
4 Adet 10KW Direnç 2 Adet Multimetre
1 Adet 5KW Potansiyometre 1 Adet ±10V DC Güç Kaynağı
1 Adet 10KW Potansiyometre 1 Adet LM 324 Entegre
1 Adet 10KW NTC 1 Adet Isıtıcı Kap
1 Adet Termometre
İşlem
Basamakları:
19. Isıtıcı kabın içerisini su ile doldurun. Termometreyi ısıtıcı kabın içerisine daldırın. Isıtıcı kabın içerisindeki suyu kaynattıktan sonra ısıtıcı kabın fişini prizden çıkarın. Ölçü aletini ohm kademesine alarak termistörün uçlarına bağlayın ve termistörü ısıtıcı kabın içerisine daldırın. Kaynama sıcaklığından itibaren 5ºC’lik azalımlarla termistörün direncini ölçü aletinden okuyup direnç değeri ile sıcaklığı bir tablo halinde düzenleyin. Sıcaklığa bağlı olarak ölçülen termistör direnç değerlerini grafik kağıdına, yatay eksende (X) sıcaklık, düşey eksende (Y) termistör direnci olacak şekilde çiziniz.
20. Şekil-1’deki devreyi kurunuz. Ölçüm yükselteci kazancını ve köprü devresi direnç değerlerini öyle seçiniz ki, 25ºC için Vo çıkış gerilimi 10V olsun. Elde ettiğiniz sıcaklık değerlerine karşılık gelen Vo çıkış gerilim değerlerini tabloya kaydediniz. Elde ettiğiniz sonuçları yorumlayınız.

|
Sıcaklık (ºC) |
Direnç (KΩ) |
Gerilim (V) |
|
15 |
9.53 |
8.48 |
|
20 |
7.15 |
8.47 |
|
25 |
5.53 |
8.47 |
|
30 |
4.58 |
8.46 |
|
35 |
3.80 |
8.45 |
|
40 |
3.25 |
8.43 |
|
45 |
2.69 |
8.42 |
|
50 |
2.25 |
8.30 |
|
55 |
2.01 |
8.39 |
|
60 |
1.73 |
8.38 |
|
65 |
1.54 |
8.36 |
|
70 |
1.38 |
8.35 |
|
75 |
1.32 |
8.34 |
|
80 |
1.27 |
8.32 |
|
85 |
1.27 |
8.30 |
|
90 |
1.09 |
8.29 |
|
95 |
0.95 |
8.27 |
|
100 |
0.93 |
8.26 |
|
Tablo-1: Şekil-1’deki Devreye
Ait Ölçüm Sonuçları |
||
YORUM: Şekil-1’deki devrede +V girişinde bulunan
10KΩ’luk iki direnç gerilim bölücü olarak çalışmaktadır.
Devreye
+V gerilimi (10V) verildiği anda A1 op-amp’ının + girişinde gerilim bölücüden
dolayı 5V vardır. A2 op-amp’ının + girişindeki gerilim değeri ise R
potansiyometresi ile ayarlananbilmektedir. Çıkış gerilimi 10V olcak şekilde R
potansiyometresinin değeri değiştirilir. Daha sonra devrede bulunan NTC devre
elemanı ısıtılmak üzere hazırlanan kabın içerisine konur. Sıcaklık değeri
arttıkça NTC’nin direnci de azalır ve bu
durumda A2 op-amp’ının + girişindeki gerilim NTC’nin değeri ile doğru orantılı
olarak artar.
A3
op-amp’ı, A2 ve A1 op-apm’larının çıkışlarındaki gerilim farkını alarak çıkışa
yansıtmaktadır. İlk olarak çıkışın +10V’a nasıl çekildiğini açıklayalım;
Girişteki
R potansiyometresinin değeri azaltılarak A2 op-amp’ının + girişindeki gerilimin
minumum değerde olması sağlanır. A1 op-amp’ının da + girişinde ise (gerilim
bölücüden) 5V vardır. A1 ve A2 fark yükselteci olarak çalıştığından, +
girişlerindeki gerilimden – girişlerindeki gerilimi çıkararak çıkış gerilimi
verirler. a’R potansiyometresinin belli bir değere getirildiğini düşünelim. Bu
durumda A1 çıkışında +5V, A2 çıkışında ise -5V olsun. A3 op-amp’ı da aynı
şekilde fark alacağından çıkışta (Vo) +5V-(-5V) = 10V ’luk bir gerilim değeri elde
edilir.
Şimdi
de NTC’nin direnç değeri değiştikçe çıkış geriliminin nasıl düştüğünü
açıklayalım;
Bunu,
devrenin çalışmasını tersten anlatarak yapalım. Çıkış geriliminin +10V’dan daha
düşük değerler alabilmesi için A3’ün – girişindeki gerilim değerinin azalması
gerekir. Bu da A2’nin + girişindeki gerilimin artması ile mümkündür. Bu artış
şu şekilde meydana gelir. Bilindiği gibi sıcaklık arttıkça NTC’nin değeri
azalmaktadır. Sıcaklık arttığında NTC,R ve Rpot gerilim bölücü olarak
çalıştığından NTC+R dirençleri üzerine düşen gerilim azalacaktır. Rpot üzerine
düşen gerilim ise artacaktır ve böylece A2’nin + girişindeki gerilim değeri de
artmış olacaktır.


Bir dönüştürücü enerjiyi bir şekilden diğerine dönüştürür. Bu bölümde bazı ölçüm teknikleri, tipik sensörler ve dönüştürücüler tartışılacaktır.
1. I s ı
Isıyı elektriksel
işaretlere dönüştürmek için bir kaç yöntem vardır; bu yöntemler termoküpleler
termistor elemanları, kızıl ötesi sensörler ve ısı entegrelerini kapsamaktadır.
Termoküpl Elemanı
Termoküpl
elemanları iki metalin tek bir jonksiyonda birleştirilmesi ile oluşan
problardır. Bir metaldeki serbest elektronların sayısı metalin sıcaklığına ve
tipine bağlıdır.
Bu
sensör ölçüm ve referans
jonksiyonlarından oluşur (genelde sıcak ve soğuk jonksiyonlar olarak
bilinirler) Şekil- (4.2)’den de
görüleceği gibi, üretilen gerilim iki
metalin sıcaklıkları arasındaki fark ile orantılıdır.
Tipik
bir termoküpl elemanın dönüştürme eğrisi
Şekil-(4.3)’te gösterilmiştir.
Bu durumda termoküpl elemanının dönüştürme faktörü 2mv başına 50 0C
veya 25 0C/mV şeklinde gösterilir. Termoküpl elemanının çıkışında 0
ile + 5 V arasında bir gerilim elde etmek için normal bir kuvvetlendirici ile
termoküpl elemanın çıkışı kuvvetlendirilmektedir.
Kullanılan
üç ana tip sıcaklık dönüştürücüleri vardır, bunlar:
·
K-tipi
(-50 0C ile + 1000 0C),
·
T tipi
( -1000 C ile + 3250 C) ,
·
J-tipi
(-250 C ile + 1000 0C ) dönüştürücülerdir.
K-tipi:
nikel - kromiyom / nikel - alaminyom,
T-tipi:
bakır / bakır - nikel,
J
- tipi: ise demir / bakır - nikel’den yapılmaktadır. Bir termoküpl
elemanın doğruluğu ± 10
C civarındadır.
Termistör
Termistör
elemanı, yüksek sıcaklık aralıklarında beklenen bir direnç değişimlerine sahip,
özel olarak tasarlanmış bir dirençtir.
Bu
eleman ya negatif sıcaklık katsayılı (ntc)
veya pozitif sıcaklık katsayılı (ptc) olabilmektedir Genelde termistör elemanları
ya boncuk tipi (cam veya metal kılıf içinde) veya disk tipinde olabilir. Bunlar
genelde 25 0C sıcaklığındaki direnç değerleri ise, sınıflandırırlar.
Standart termistörlar
1kn, 4.7 kW , 47 kW , 220 k W , 470 kW ,
ve 350 k W’luk standart değerlerine sahiptir. Her biri, direnci ile sıcaklığı
arasındaki ilişkiyi gösteren standart kalibrasyon tablosuna sahiptir. Örnek
olarak tipik termistor elemanı - 60 0C’de 100 k W , -300 C’de 10 kW , 25 0C’de 1kW ve + 1000 C’lik
sıcaklıkta 100 olabilmektedir. Tipik
toleranslar ±10 % ‘dur.
Kızıl Ötesi Sensörler
Bir cisim tarafından yayılan kızıl ötesi enerji o cismin
sıcaklığı ile orantılıdır. Bu enerjiyi ölçerek cismin sıcaklığı hakkında bilgi
edinmek mümkündür. Bu yöntem cismin renk haritasını çıkartmakta kullanılır. Öyleki bu cismin renkleri diğer sabit
renkli bir referans cisim ile karşılaştırılır. Sensörün objeye direkt
temas halinde olmadığından (bitişik
olmayan test) bu yöntem çok sıcak cisimlerle kullanıldığında (güneş veya fırın gibi) oldukça yararlı
olmaktadır.
Diğer
taraftan bu yöntem tümör deteksiyonu, enkaz altındaki sağ kalanların
bulunmasında ve ısı kaybının ölçülmesi için evlerin termal fotoğraflarının
alınması gibi dakika işaretlerinin (minute signals) deteksiyonunda kullanılır.
Isı
Sensörü Entegreleri
Tipik
bir ısı sensörü entegresi LM35’tir. Bu
entegre her0C başına 10 mV’luk Lineer gerilim değişimine sahiptir ve
doğruluğu ± 0,4 0C’tir.
2. Basınç Ölçümleri
Basınç
ölçümleri ses kaydı, köprüler üzerindeki gerinimi, makinaların tartılmasında ve
buna benzeri uygulamalarda kullanılır.
Gerinim Ölçer
(strain gauge) Elemanı
Bir
iletkenin direnci o cismin iletkenliği, uzunluğu ve arakesitin alanı ile
orantılıdır. Bu ilişki
R
= rL/A bağıntısıyla
verilir.
Burada; R = direnç (W)
L
= uzunluk ( m )
A= ara kesit alanı (
m2)
r=
iletkenlik (W.m )
Elastik
bir metal gerilirse, Şekil-(4.4)’te
görüldüğü gibi, metalin uzunluğunda ve enine kesit alanında nispeten küçük bir
değişim meydana gelir. Böylece metalin direnci uzunlukla doğru orantılı olarak
değişecektir. Uzunluktaki bu değişim gerinim ile değiştiğinden direncin değeri
de gerinim ile hemen hemen doğru orantılı olarak değişecektir.
Gerinim
ölçerler basınç , kuvvet, tork ve
hareket miktarlarının ölçülmesinde kullanılırlar. Tipik olarak gerinim
ölçerler, Şekil-(4.5)’te görüldüğü
gibi, polyesterden yapılmış basılmış devre Levhası (PCB) üzerinde yerleştirilmiş alaminyom veya bakır - nikel yaprak
şeritlerden oluşurlar. Bundan sonra ise gerinim ölçer kuvvetlendiricisi bu
direnç değişimini, gerilim seviyesine dönüştürmekte kullanılır. Şeritler için
en yaygın olarak kullanılan metal ise, direnci gerçekten gerinim ile orantılı
değişen bakır - nikel alaşımıdır.
Kapasitif Dönüştürücüler
Paralel
plakalı kapasitörlerin kapasiteleri ,
plakaların alanı ile doğru orantılı , ve plakalar arasındaki uzaklık ile
ters orantılı olarak değişir. Bu ilişki
C=e0 . A/d [F] bağıntısıyla verilir.
Burada e0 = 8.854 x 10-12 F.m -1 ‘dir.
Uzaklık
veya konum yer değişiminin ölçümü, ara kesit alanını sabit tutup plakalar arasındaki
uzaklığı değiştirerek veya plakalar arasındaki uzaklığı sabit tutup ara kesit
alanını değiştirerek mümkündür. Uzaklık ölçümlerinde plakalardan biri sabit
tutulup diğer plaka buna paralel olarak hareket ettirilir. Şekil - (4.6)’da görüldüğü gibi arakesit alanı sabit kalacağından,
plakaların kapasitesi aralarındaki uzaklık ile orantılıdır.
Konum
değişim ölçümünde plakalardan biri sabit tutulurken diğeri hareket ettirilir.
Böylece plakalar arasındaki ortak arakesit alanı değişecektir. Şekil-(4.7)’de görüldüğü gibi, plakalar
arasındaki uzaklık sabit olduğundan kapasitenin değeri kaydırma ile indirekt
olarak değişecektir.
Kapasitif
dönüştürücüler tipik olarak basınç sensörleri olarak kullanılırlar. Plakalardan
biri sabit tutulup diğer plaka hareket edebiliyorsa, o zaman kapasitenin değeri
uygulanan basınç ile değişecektir. Benzer yöntemler kullanarak manyetik
alanlara dayalı indüktanslı dönüştürücüler yapılabilir. Bu yöntemler diğer
eşdeğer kapasitif yöntemlerden daha az Lineer olup metal cisimlerin varlığına
ilişkin deteksiyon işlemlerinde kullanılırlar.
Piezo
- Elektrik Kristaller
Kurvatz
kristale bir kuvvet uygulandığında küçük bir elektromotor (gerilim seviyesi)
üretir. Bu gerilim uygulanan basınç ile orantılı olarak değişir ve büyük
değişim aralığına sahip sabit bir dönüştürme faktörüne sahiptir (tipik olarak
0,05 (V/m)/ (N/m2)).
Piezo
- elektrik kristaller son derece doğru sonuçlar verip yüksek çözünürlüklere
sahiptirler. Tipik olarak bu dönüştürücüler titreşimli monitörlardaki basınç
sensörlerinde olduğu gibi nispeten küçük basınç değişimlerinin ölçülmesinde
kullanılırlar. Buna ilaveten tipik mikrofonlar ve akustik gitarlardaki
algılıyıcılarda olduğu gibi sesi elektriksel enerjiye dönüştürmekte
kullanılırlar. Üretilen işaret son derece küçük genlikli olup , algılama gürültüsü zayıf bağlantılar ve uygun
olmayan kablolardan etkileneceğinden bu dönüştürücülerde problemler ortaya
çıkabilmektedir.
Piezo
- elektrik hücreler ses ötesi gibi
yüksek frekanslı işaretlerin iletimi ve deteksiyonunda kullanılırlar. Bu ise
cisimlerin deteksiyonu, mesajların iletilmesi, eko-tarama sensörlerine benzer
uygulamalarda kullanılırlar.
3. Pozisyon
Bir
cismin pozisyonu aşağıdaki yöntemlerle saptanabilir:
·
Objeden
yansıyan güçlü radyo veya ses ötesi dalgaların dedekte edilmesiyle, o cismin
konumu hakkında önemli bilgiler edinilebilir.
·
Kapasitif,
rezistif ve indüvi dönüştürücüler gibi pasif elektriksel yöntemler.
4. S e s
Ses,
hava basıncındaki değişimin elektriksel işarete dönüştürmekle dedekte edilir. Şekil - (4.8)’de gösterildiği gibi ses
dalgaları nispeten güçlü olduğunda tipik olarak kapasitif dönüştürücüler kullanılırken, küçük işaretler
için piezo - elektrik dönüştürücüler
kullanılır.
5. Hız ve Ivme
Hız
konumun zamana göre değişimdir. Ivme ise hızın zamana göre değişimi olarak
tanımlanır.
Hız
ve ivme ölçümleri normal olarak kütlesi belirlenmiş bir test cisminin,
pozisyonundaki değişimin deteksiyonu amacıyla, gerinim ölçerler veya pozisyon
gözlemleyiciler aracı ile yapılırlar.
6. Işık
Foto-akım: Fotodiyotlar ve foto tranzistorlar.
Fotodiyotlar
ve fototranzistorlar ışık enerjisini (fotonlar) elektriksel akıma
dönüştürürler. Bunların sembolleri Şekil-
(4.9)’da verilmiştir. Bu işlem bir yarı iletken maddede üretilen serbest
elektron sayısının yüzeyine düşen ışık şiddeti ile orantılı olması gerçeğine
dayanır. Fotodiyat ters kutuplama modunda çalıştırılmalıdır. Üretilen ters
kutuplama akımı yüzeye düşen ışık şiddetinin bir ölçüsüdür. Doğru yarı iletken
seçimiyle bu dönüştürücüler kızıl ötesi, görünür ışık ve mor ötesi bölgelerde
çalışabilirler.
Temel
galiyum arsenit (GaAs) fotodiyodu kızıl ötesi ışığı dedekte
eder.
Foto - iletken Hücreler
Foto
- iletken hücrenin direnci üzerine düşen ışık ile değişir. Tipik olarak bu tür
sensörler otomatik cadde aydınlatma sistemlerinde kullanılırlar.
Foto gerilim Hücreleri
Foto-gerilim
hücrenin gerilimi üzerine düşen ışık ile orantılıdır. Tipik bir hücre
silinyomdan yapılmış olup birçok fotoğraf makinalardaki ışık şiddeti
ölçerlerinde kullanılır.
7. Akış
Akışı
ölçmekte kullanılan üç temel yöntem aşağıda açıklanmıştır:
(1)Turbin- Şekil-
(4.10)’da gösterildiği gibi bir akış ölçeri manyetik algılayıcıya bağlı
olan küçük esnek (axial ) türbinden oluşur. Algılayıcı çıkışının dijital
frekansı akış miktarı ile orantılıdır. Bu ise frekans-gerilim dönüştürücüsü
kullanarak gerilime dönüştürülebilir.
(2) Elektromanyetik - Bir
elektromanyetik ölçer :
Faraday’in
manyetik indüksiyon prinsiplerine dayanır. Izole edilmiş bir çift elektrod
arasındaki indüklenen gerilim aralarından geçen sıvının hızı ile orantılıdır.
Bu
yöntemin ölçüm sırasında sıkıntı
vermemesi bir avantajdır, ancak büyük boyutlara sahiptir. Diğer taraftan
elektriği iyi ileten bir sıvı gerektirmektedir.
(3) Doppler - Bir Doppler dedektörü
akış miktarlarının deteksiyonu için Doppler -kayma prensiplerini
kullanılmaktadır. İletilen ve yansıyan ses ötesi dalgaları arasındaki fark akış
miktarının bir ölçüsüdür.
NTC :
NTC direnci ısıyla kontrol edilen bir
direnç türüdür. NTC ısıla ters orantılı olarak direnç değiştirir. Yani ısı
arttıkça NTC’nin direnci azalır. Isı azaldıkça da NTC’nin direnci artar. Yan
tarafta NTC'nin sembolü görülmektedir.
PTC :
PTC ise NTC’nin tam tersidir. Isıyla
doğru orantılı olarak direnci değişir. Yani ısı artıkça direnci artar, ısı
azaldıkça da direnci azalır. Yan tarafta PTC'nin sembolü görülmektedir.
Foto Direnç (LDR) :
Foto direnç üzerine düşen ışık
şiddetiyle ters orantılı olarak, ışık şiddeti arttığında direnci düşen, ışık
şiddeti azaldığında ise direnci artan bir devre elemanıdır. Foto direnç AC ve
DC akımda aynı özellikleri gösterir. Yan tarafta foto direncin sembolü
görülmektedir.
DENEY ÖNCESİ YAPILAN SINAVDA
SORULAN SORU
Deney ön hazırlığında bulunan 3.madde (transfer fonksiyonunun elde
edilmesi) ?

Name :
No :
Nick Name :microelectronic®
ICQ :92296182
Kendinize iyi bakın arkadaşlar.........
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 5
Deneyin Adı : TST 298 Telefon Sistemi
Deneyin Amacı : Telefon Santralinin İşleyişinin Anlaşılması ve Öğrenilmesi
Deney Tarihi : 18.03.2002
Teslim Tarihi : 25.03.2002
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Oğuzhan
ÖZCAN 980207016
Deney Grubu : C – 2
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
1 Adet TST 298A Hat Devreli Modülü (Line Circuits)
1 Adet TST 298B Dijit Alıcı Modülü (Dijit Receivers)
1 Adet TST 298C Anahtarlama Matrisi (Switch Matrix)
1 Adet TST 298D Kontrol Arayüz Modülü (Control Interface)
1 Adet TST 298E Ton Jeneratör Modülü (Tone Genarator)
1 Adet TST 298F Güç Kaynağı Modülü (Power Supply)
1 Adet TST 298M Güç Kaynağı Modülü (Power Supply)
1 Adet TST 298BD veya TST 298DD Yazılım Diski
1 Adet Osiloskop
1 Adet Bilgisayar
İşlem
Basamakları:
21. TEST-1 (Başarılı bir çağırma işlemi)’ni gerçekleştiriniz.
22. TEST-2 (Geçersiz ve meşgul arama)
23. TEST-3 (Tıkanma)
24. TEST-4 (Meşgul ton (ET) ve geçersiz numara (NU) tonu
25. TEST-5 (Geri zil sesi (Ring Tone-RT))
26. TEST-6 (Çevir sesi (Dial Tone-DT))
27. TEST-7 (Dijit Alıcısı-DR)
28. TEST-8 (Dijit alıcılarına erişim)
29. TEST-9 (Junctor Bulma)
30. TEST-10 (Tıkanma durumunda junctor tahsisi)
İşlem-1:
5.1.3 Test 1-a: 12 nolu abone telefonu kaldırıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 0 0 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 0 0 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 1 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 12 1 First Digit Second Digit Required Line Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.1.3 Test 1-b : 12 nolu telefondan 14 nolu telefon aranıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 0 1 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 0 1 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 1 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 1 RT 0 NU 0 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 12 5 First Digit 1 Second Digit 4 Required Line 14 Alerting Map 0 0 0 0 1 0 0 0 Congest’n Map
5.1.3 Test 1-c : 12 den 14 aranırken 14 nolu telefon kaldırılıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 0 1 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 0 1 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 1 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 0 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 12 1 First Digit 1 Second Digit 4 Required Line 14 Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.1.3 Test 1-d : 12 nolu telefon kapatılıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 0 0 1 0 0 0 Busy Line Map 0 0 0 0 1 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 1 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 14 1 First Digit Second Digit Required Line Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.1.4 Test 2-a : 12 nolu telefondan geçersiz bir numara aranıyor. Biz 15 ‘i aradık.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 0 0 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 0 0 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 1 NU 0 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 12 5 First Digit 1 Second Digit 5 Required Line NU Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.1.4 Test 2-b : 12 nolu telefon kapatılarak herhangi bir telefon açılıyor. (Biz 14 nolu
telefonu kullandık) Bu durumda meşgul tonu alıyoruz.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 0 1 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 0 1 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 1 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 2 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 14 12 1 5 First Digit 1 Second Digit 4 Required Line ET Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.1.5 Test 3-a : Aynı anda iki arama yapılıyor. 10 no’lu telefondan 11 nolu , 12 nolu telefondan 13 nolu telefon aranıyor. Ahizeler açıkken 14 nolu telefon kaldırılıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 1 1 1 1 0 0 0 0 Busy Line Map 1 1 1 1 0 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 1 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 0 DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 10 12 1 1 First Digit 1 1 Second Digit 1 3 Required Line 11 13 Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map 14
5.1.5 Test 3-b : 10 ile 12 nolu telefonlar kapatıldığında sırada beklemekte olan 14 nolu
telefon çevir sesi alıyor.
Directory Number 10 11 12 13 14 15 16 17 Equipment Number 0 1 2 3 4 5 6 7 Off-Hook Map 0 0 1 1 1 0 0 0 Busy Line Map 0 0 1 1 1 0 0 0 J0 Switch Map J1 JE 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 Tones 0
MF 0
RT 0 NU 1
DT 0
MF 0
RT 0
NU 0
DT Junctor State 1 Junctor 0 Junctor 1 Calling Line 14 12 1 1 First Digit 1 Second Digit 3 Required Line 13 Alerting Map 0 0 0 0 0 0 0 0 Congest’n Map
5.3.3 Test 7 : Dijit Alıcısı ( Digit Reciever) :
Serbest Açık Ahize 1. Dijit 2. Dijit Cevap Kapama Gösterge Lambaları Hat Sinyalleri ( 0 0→1 0→1 0→1 0→1,4→1 0 Erişim (Access) Lambası 0 0 1 1 1 0 Clear Lambası 1 0 0 0 0 1 Palsler Arası Durma (İnter-Train
Pause) 0 1 1 1 1 0 Sayıcı (Counter) Sol 0 1 0 0 0 0 Sayıcı (Counter) Sağ 0 0 1 0 0 0 Depolanan Değer (Storage Value) Sol 0 0 1 1 1 0 Depolanan Değer (Storage Value) Sağ 0 0 0 4 4 0
5.3.4. Test 8 : Dijit alıcılarına Erişim:
TELEFONLAR (Açık/ Kapalı) ERİŞİLEN DİJİT ALICILARI 1.Telefon 2.Telefon 3.Telefon DR0 DR1 Açık Açık Açık 1 1 Kapalı Açık Açık 1 1 Kapalı Kapalı Açık 0 1 Açık Kapalı Açık 1 1 Açık Kapalı Kapalı 1 0 Kapalı Kapalı Kapalı 0 0 Kapalı Açık Kapalı 1 0 Açık Açık Açık 1 1
5.4.3 Test 9 : Junctor Bulma :
|
|
D.T.M.F. |
RT |
NU |
DT |
0 |
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
|
Off-Hook |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
|
1st Digit |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
|
1 Çevrildi |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
|
3 Çevrildi |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
1 |
0 |
0 |
0 |
0 |
0 |
5.4.4 Test 10 : Tıkanma Durumunda Junktor Tahsisi:
|
TELEFONLAR (Açık/Kapalı) |
UJNCTORLARIN TAHSİSİ |
|||||
|
1.Telefon |
2.Telefon |
3. Telefon |
4. Telefon |
J0 |
J1 |
J2 (JE) |
|
Açık |
Açık |
Açık |
Açık |
1 |
1 |
1 |
|
Kapalı |
Açık |
Açık |
Açık |
0 |
1 |
1 |
|
Kapalı |
Kapalı |
Açık |
Açık |
0 |
1 |
0 |
|
Açık |
Kapalı |
Açık |
Açık |
0 |
1 |
1 |
|
Açık |
Kapalı |
Kapalı |
Açık |
0 |
1 |
0 |
|
Açık |
Kapalı |
Kapalı |
Kapalı |
0 |
1 |
0 |
|
Kapalı |
Kapalı |
Kapalı |
Kapalı |
0 |
0 |
0 |
|
Kapalı |
Açık |
Kapalı |
Kapalı |
1 |
0 |
0 |
|
Açık |
Açık |
Açık |
Açık |
1 |
1 |
1 |
Sistem
Bağlantı Şeması:
YORUMLAR:
TEST-1: 12 numaralı telefonun ahizesi kaldırıldığında
telefon off-hook konumuna geçmekte ve of hook haritasında 12 numara
işaretlenmektedir.Boş bir junctor yakalanmış ve 12 numaralı telefona çevir sesi
gönderilmiştir.12 numaralı telefonun çevirdiği telefon numarası sistem
tarafından algılanır.İstenilen numaraya bir zil sesi gönderir.bu anda arayan
telefona geri zil tonu gönderilmektedir.15 numaralı telefon açıldığında bu iki
zil tonu kesilir ve her iki terminal arasında bağlantı sağlanır.
Her iki terminal arasında bağlantı sağlandığında
arayan numara ahizeyi kapatırsa aranan numaraya junctor tahsis edilir.Ve bu
numaraya çevir sesi gönderilir.Fakat
aranan numara ahizeyi kapatırsa arayan numaraya bir sonraki junctor
tahsis edilir.6 numaralı tablodan da görüleceği gibi sistem her iki terminal
arası bağlantı olduğu şeklinde durumu algılar.Bu da görüşmeye arayan terminalin
son verebileceğini göstermektedir.
TEST-2: Rehber numara
listesinde olmayan yani geçersiz olan bir numara çevrildiğinde NU tonu
duyulmaktadır. Bu ton aradığımız numaranın elde edilemediğini yani geçersiz olduğunu
bildirmektedir.
Aranan telefonun ahizesi açık olduğunda yani
terminal off-hook konumunda iken bu numaraya bir çağrı denendiğinde arayan
numaraya meşgul ton sesi iletilir.Aranması istenen telefon numarası çevrilip bu
terminalin zili çalarken termination
dedector anahtarı “out” konumuna alındığında aranan telefonun zilinin
sustuğu görülmüştür.Bu anahtar “out” konumunda iken çağrı denendiğinde ise
aranan numaranın geçersiz olduğunu bildiren ton sinyali (NU) duyulmaktadır.Bu
da göstermektedir ki “termination dedector” aranan numaranın geçerli olup
olmadığını denetlemektedir.
TEST-3: Deneyde kullanılan telefon sisteminde iki adet junctor kullanımda iken
başka bir terminalden arama isteği olduğunda konuşma yolu bulunmaz.Bu durumda
çevir sesi duyulmaz.Santral aboneye meşgul tonu iletir.(Gerçek Santrallerde
EET) Junctor lardan birini kullanan iki terminal görüşmeyi bitirdiğinde ise santral junctor lardan biri boş olduğundan
arama isteğinde bulunan aboneye çevir sesi iletir.
TEST-4: Bu testte ilk olarak bütün telefonlar kapalı iken ilk sütun doldurulmuş.Bir
telefonun ahizesi açılıp.Bir numara tuşlanmış daha sonra aranan numara cevap
verip daha sonra da her iki telefonda kapatılmıştır.Her işlem için bir sütun
doldurulmuştur.Ahize açıldığında hat sinyali aktif hale gelmekte,erişimin aktif
olması da bize junctor yakalandığını belirtmektedir.Birinci ve ikinci dijit
çevrildiğinde sayıcı bu numarayı saymakta depolanan değere göre aranan abonenin
zili çalmaktadır.Telefonlar kapatıldığında Junctor boş olacağından erişim
bulunmamakta ve hat sinyalleri de kesilmektedir.
TEST-5: Telefonlardan en az ikisi açık olduğu durumda her iki dijit alıcısına da
erişim olacaktır.Her üç telefonda açık iken önce açılan iki telefon dijit
alıcılarına erişecektir.Erişim sağlamış telefonlardan biri kapatıldığında açık
olan 3. telefon boş olan dijit alıcısına erişecektir.
TEST-6: Herhangi bir ahize kaldırıldığında (off-hook) anahtarlama matrisi modülü
boş junctor varsa bu terminale DT tonu sinyali gönderir.İlk dijit çevrildiğinde
DT sinyali kesilir.2. dijit çevrildikten sonra alıcı zili çaldığında arayan
numaraya DT sinyali yerine RT sinyali iletilir.Cevap verildiğinde hiçbir ton
sinyali iletilmez.Junctor örnekte 0 ve 1 ekipman numaralı terminallere tahsis
edilmiştir.
TEST-7: Telefonların dördünün de açık olduğu durumda
açılan ilk iki telefona 0. ve 1. junctorlar tahsis edilmiştir.Diğer iki
telefona ise 2.junctor tahsis edilmiş ve bu telefonlara ET sinyali
gönderilmektedir.Junctor 0 yada 1 de bulunan telefonlardan biri kapatıldığında
junctor ikide bulunan telefonlardan biri (daha sonra açılan) boş olan junctor’ı
kullanmaya başlamaktadır.
TST
298 TELEFON SİSTEMİ MODÜLLERİNİN BLOK DİYAGRAMLARI



KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ

Hazırlayan :
No :
Grup :
C-2
Konu : Genlik Modülasyonu
İşlem Basamakları:
1-) Taşıyıcılı genlik modülasyonlu işareti zaman domeninde milimetrik
kağıda çizerek bu işarete ait genlik seviyelerini belirleyiniz. Modülasyon
indeksini bu genlik seviyeleri cinsinden matematiksel olarak ifade ediniz.
2-) m(t)=2.cos (200πt) , c(t)=5.sin (2.105.πt) ,
ma=0.5 olduğuna göre taşıyıcılı GM ve DSB işaretlerini zaman ve frekans
domenlerinde milimetrik kağıda çiziniz.
3-) Senkron (eş zamanlı) ve asenkron (eş zamanlı olmayan) demodülasyon ne
demektir, nerelerde kullanılır, açıklayınız.
4-) LM1496 Entegresinin Özelliklerini Katalogdan Araştırınız.
1-) Taşıyıcılı Genlik Modülasyonlu İşaret:



![]()
2-) Taşıyıcılı GM ve DSB işaretleri:
AM işaretini elde etmek için;


şeklinde
olmalı.
![]()
![]()
![]()
A=4
Buradan;
bulunur.



![]()

DSB işareti elde etmek için;


3-) Demodülasyon: m(t)
bilgi işaretinin modüle edilmiş işaretten
(AM,DSB,VSB,SSB vs...) alınma ya da çıkarılma işlemidir. Demodülasyon
için genellikle iki temel yöntem kullanılır.
Bunlar; a-) Senkron
Demodülasyon
b-) Asenkron
Demodülasyon
a-) Senkron Demodülasyon: RF
işaretinin frekans ve fazının alıcıda lokal osilatör işareti ile uygunluğu
olarak tanımlanır.

NOT: Vericiden
uygulanan c(t) taşıyıcı işareti ile alıcıdaki c0(t) işareti aynı
olmalıdır. Eğer bu koşul sağlanmaz ise y(t) işaretinde bozulmalar meydana
gelir.
Eğer faz farkı zamanla
değişmiyor ise y(t) işaretinin genliğinde zamana bağlı olarak değişmeler
meydana gelir. (Fading Etkisi)
Eğer fc ile fl
arasında faz farkı var ise bu faz farkının 30 Hz’den aşağı olması istenir.
NOT: AM, SSB, DSB, VSB gibi bütün modülasyonlu işaretlerde
kullanılır.
b-) Asenkron Demodülasyon: Bu
demodülasyon lineer olmayan devre elemanları yardımıyla gerçekleştirilir.

Lineer Olmayan Devre Elemanları;

NOT: Asenkron demodülasyon, DSB, SSB ve VSB
modülasyonlu işaretlerde yeterli sonuç vermez. Bu tip modülasyonlu işaretlere
bir ek taşıyıcı eklenmesi gerekir.Ancak bu AM kadar verimli bir sonuç vermez.
Asenkron demodülasyon AM işaretlerinin demodülasyonunda kullanılır.
KOCAELİ
ÜNİVERSİTESİ
MÜHENDİSLİK
FAKÜLTESİ
Deney No : 6
Deneyin Adı : Genlik Modülasyonu
Deneyin Amacı : LM1496 entegtesisi yardımıyla genlik modülasyonu işleminin gerçekleştirilmesi ve zarf dedektörü yardımıyla genlik demodülasyonu işleminin gerçekleştirilmesi.
Deney Tarihi : 25.03.2002
Teslim Tarihi : 01.04.2002
Hazırlayan :
Serkan SAYGI 980207065
Oğuzhan
ÖZCAN 980207016
Deney Grubu : C – 2
Deneyde
Kullanılan Malzemeler ve Cihazlar:
3 Adet 51W Direnç 1 Adet Osiloskop
2 Adet 680W Direnç 1 Adet 12V DC Güç Kaynağı
2 Adet 3.9KW Direnç 2 Adet Sinyal Jenaratörü
3 Adet 1KW Direnç 1 Adet 1nf Kondansatör
1 Adet 6.8KW Direnç 4 Adet 100nf Kondansatör
1 Adet 50KW Potansiyometre 1 Adet LM1496 Entegre
1 Adet 1N4148 Diyot
İşlem
Basamakları:
1. Şekil-1’deki modülatör devresine besleme
gerilimlerini uygulayınız. Gerilim uygulamadan önce, (-8V), (+12V) ve toprak
bağlantılarını kontrol ediniz.
2. İşaret üretecini -20dB zayıflatma konumuna
getiriniz.
3. Modülatör taşıyıcı girişi için frekansı 500KHz ve
genliği 0.5Vpeak olan sinüsoidal işareti uygulayınız.
4. Modüleli işaret çıkışı entegrenin 6 ve 12 numaralı
uçlarından görülecektir. P1 potansiyometresini ayarlayarak çıkıştaki modüleli
işaretin max. seviyesini 0.56Vpeak civarına getiriniz.
5. Gözlediğiniz işaretin modülasyon yüzdesini
hesaplayınız.
6. Modüleli işaret çıkışını osilaskopun 1. kanalına,
taşıyıcı işareti 2. kanalına bağlayarak iki işareti aynı anda gözleyiniz ve
sonucu yorumlayınız. Önhazırlık 3’de çizdiğiniz işaret ile karşılaştırınız.
Aynı işareti gözlemleyebildiniz mi?
7. Taşıyıcı ve modüleli işareti aynı anda gözleyip,
P1 potu ile tekrar ayar yaparak ma’yı değiştiriniz. Modülasyonun
güvenilirliği açısından en uygun durum hangisidir?Neden?
8. Bilgi işaretinin genliğini değiştirip çıkış
işaretindeki değişimleri gözleyiniz. Bilgi işaretindeki değişiklik modülasyon
işleminin hangi parametrelerini doğrudan etkiler?
9. %100 modülasyonlu bir işaret elde ederek sıfır
geçiş noktalarındaki (vadi bölgelerinde) faz durumunu inceleyiniz.
10. P1 potunun orta ucunu çıkarıp çıkış işaretini
yeniden gözleyiniz. Elde ettiğiniz modülasyon ne tür bir modülasyondur? Geçiş
noktalarındaki faz durumunu inceleyiniz.
11. P1 potunun orta ucunu bağlayarak taşıyıcılı genlik
modülasyonlu işareti yeniden elde ediniz ve bu işareti Şekil-2’deki zarf
dedektörüne uygulayınız. Zarf dedektöründe kullanacağınız kondansatörün
değerini R=10KW için hesaplayınız.
12. Zarf dedektörü çıkışındaki işaret genlik ve faz
açısından bilgi işareti ile karşılaştırınız.
İşlem-1:

Şekil-1’deki devrede bilgi girişi olarak ; m(t) = 0,2.cos(2000.π.t)
taşıyıcı girişi
olarak ; c(t)
= 0,5.cos(106.π.t)
işaretleri uygulanmıştır. Modüleli sinyal çıkışı
LM 1496 entegresinin 6 ve 12 nolu uçlarından alınmaktadır. 4 ve 5 numaraları
işlem basamakları yapıldıktan sonra
aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir.
ma Hesabı; %20 modülasyon
yapılmaktadır.


YORUM: P1 potansiyometresini ayarlayarak çıkıştaki genlik modülasyonlu işaretin ma
değerini değiştirdik. ma değerinin 1’den büyük olduğu durumlarda
aşırı modülasyon olduğu gözlendi. Bu istenmeyen bir durumdur, çünkü işaret
aşırı modülasyonda bozulmaya uğramaktadır. Sonuç olarak modülasyonun
güvenilirliği açısından en uygun durumun ma=1
değeri olduğunu söyleyebiliriz.

YORUM: Bilgi işaretinin genliğini değiştirdiğimizde, çıkış işaretindeki
değişimlerden anladığımız kadarıyla yalnızca ma değeri
değişmektedir. Bu durumda bilgi işaretinin genliği yalnızca ma’yı
etkiler diyebiliriz. P1 potunun orta ucu çıkarıldığında %100 modülasyonlu bir
işaret elde ettik. Bu durumda taşıyıcının sıfır
geçiş noktalarında (vadi bölgelerinde) 180°’lik
bir faz farkı meydana geldiğini gördük.
Zarf Dedektörü ile Demodülasyon:


